سخنان محسن سازگارا در مورد روز قدس 31 مرداد

 درباره روز قدس و جایگاه آن در سلسله آکسیون هایی است که مجموعه‌ی آنها ما را به پیروزی می‌رساند. روز‌های گذشته صحبت کردیم که سال گذشته در همین زمان، حکومت بر سر یک اکسیون باخت- باخت بود.وقتی‌ که در روزهای حکومتی ما به خیابان‌ها می‌رفتیم، به این دلیل که اگر می زد آبرویش می رفت و اگر نمی‌زد جمعیت به صورت میلیونی حرکت می کردند. اما از یک جایی‌ به بعد حکومت تصمیم گرفت که باخت نوع دوم را انتخاب کند و آن را در عاشورا و ۲۲ بهمن نشان داد و این آبروریزی را برای خود خرید که هیچ ارزشی برای روزهای مقدس ومذهبی‌ و حتی روزهای خودش هم قائل نیست، درواقع نشان داد که یک حکومت سرکوبگر و جنایت کار است. با نمایش این سرکوبها همه دنیا هم به چنین برداشتی از حکومت ایران رسیدند، بنابرین با احتساب تجربه گذشته، ما آن کارهایی را که میتوانیم‌ در روز قدس بکنیم باید با در نظر گرفتن این واقعیت باشد. کسانی‌ می گویند راهپیمایی که انجام شده و با آن حکومت پایین نیامده است، همانطور هم که قبلا در این مورد بارها صحبت کرده ایم،مجموعه یکسری فعالیت‌ها است که موجب پایین کشیدن حکومت می شود، مجموعه‌ی این کارها موجب مشروعیت زدایی، تقویت همبستگی‌ و مقاومت ملی‌، ایجاد شکاف در حکومت و فلج سازی حکومت می شود . همهٔ این موارد و دست به دست یکدیگر است که توازن قوا را به نفع مردم و به زیان حکومت بهم می‌‌ زند و فروپاشی حکومت فرا می‌رسد. بنابراین با یک راهپیمایی و با یک اکسیون خاص مانند یک شمع روشن کردن یا یک الله اکبر گفتن، طبیعی‌ است که حکومت پایین نمی آید، اما هر کدام از این کارها کمک می‌کند به یکی‌ از آن هدفها و در خدمت استراتژی کلان و مجموع آنهاست که منجر به پایین کشیدن حکومت می شود. به همین دلیل وقتی‌ امکانی باشد که حرکت در خیابان و تظاهرات خیابانی (که یکی‌ از ده‌ها کاری است که می‌توان انجام داد) اگر بتوانیم همبستگی‌ و مقاومت ملی‌ را نشان دهیم و متقابلأ حکومت را فرسوده کنیم، درواقع این کار به عنوان یه سنگ از مجموعه‌ی بنایی است که در مبارزه در حال ساختش هستیم، میتواند به ما کمک کند. آن چه که قطعی است و تمرین هم کرده ایم و در روز قدس هم می تواند انجام شود الله اکبر گفتن در شب قبل از روز قدس است و در خود روز قدس تهیهٔ فیلم و عکس از مزدوران، حرکت‌های آنها و پخش این فیلم‌ها است که هم شناسایی می شوند و هم آبروی آنها می رود. نکته دیگر که لزوم آن را فهمیده ایم این است که وقتی‌ شهرستانها هم به حرکت بپیوندند، بار را از روی دوش تهران کم می کنند، توان مزدوران و حکومت را در سطح کشور پخش می کنند. بنابرین همه کسانی‌ که‌ در شهرهای مختلف دارند برنامه ریزی می کنند و شعار می نویسند از مردم دعوت کنند تا به این حرکت بپیوندند، چون در مجموع به حرکت مردم کمک می‌کند. این‌ها کارهایی است که قطعا می‌توان انجام داد، اما اینکه چگونه در خیابان حضور پیدا کنیم( بخصوص الان هم که آقای کروبی اعلام کرده اند که حضور خواهند داشت) آیا اگر در مسیرهای حکومتی که می‌رویم، مسیرهای جایگزین داشته باشیم؟ اگر مسیرهی جایگزین هم اشغال بود، چگونه پراکنده شویم؟ چه فعالیتهایی را در سطح شهر انجام دهیم و چگونه آنها را منعکس کنیم؟ که در روزهای آینده به آن می پردازم که اگر میخواهیم حرکتی در خیابان داشته باشیم، بتوانیم حداکثر بهره‌برداری را از آن انجام دهیم.