ما دوباره برگشتيم

  • با سلام دوستان سبز انديشم بعد حدود 8 ماه دوباره برگشتيم اين بار با آدرس جديد.ادرس قبلي رو يادتونه كه فيلترش كردند

درود بر تمامی آزادی خواهان ایران

این وبلاگ به تمامی عقاید احترام میگذارد
امام حسین کجایی یزید دوباره آمد به نام دین واسلام هزار سر به دار زد

۱۳۸۹ شهریور ۸, دوشنبه

عكس احمد جنتي در هنگام بوسيدن دست شهبانو فرح پهلوي








قابل توجه هم وطنان ساده لوح بسیجی و حزب ا..و انصار و...!!

هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت - گندم از گندم بروید جو ز جو :


◄ازآ نجاییکه شیوه عملکرد حکومت های ایدیولژیک وتمامیت خواه همواره یکسان است اصلی ترین واولین کاراین حکومت ها شستشوی مغزی نیروهای سرکوب گرخود وموجه جلوه دادن اعمال آنان با هدف بهره کشی کامل ازآنها و انجام بی چون وچرای هردستوری توسط آنها است بدون آنکه حتی لحظه ای به درست یا غلط بودن کارشان فکرکنند. بعنوان مثال هیتلروسران آلمان نازی به نیروهای اطلاعاتی ضد مردمی خود موسوم به گشتاپو میگفتند: شما نژاد برترید و فقط شما لیاقت زندگی و فرمانروایی بر جهان را دارید و ملتهای دیگر پست بوده و لیاقت زندگی ندارند! به شما برادران وخواهران هم گفته اند که شما سربازان گمنام امام زمان (عج)هستید وچنین و چنان هستید وبقیه هم منافق و مرتد ومفسد فی الارض ومهدورالدم و ...هستند . قابل تامل است نه!؟ خواندن تاریخ که دیگر معصیت نیست !پس چرا نمیخوانید؟


◄حقیقت تلخ اینست که همیشه درطول تاریخ اولین و آخرین قربانیان حکومتهای استبدادی نیروهای اطلاعاتی ونظامی سرکوبگرومتاسفانه خانواده هایشان هستند. که این اتفاق یا توسط حکومت های آتی می افتد یا توسط خود حکومتهای خودکامه باز هم با هدف حفظ اصل نظام(قدرت)وآنهم به هرقیمتی و با نام تسویه حسابهای درون سازمانی.!


◄همیشه سرنوشت همه حکومتهای استبدادی مشابه است.به مثال های زیر دقت کنید:


• KGB کا گ ب (سازمان مخوف اطلاعات شوروی سابق) حالا کجاست؟؟؟


• -SS اس اس( اطلاعات آلمان نازی)


• ساواک که معرف حضور همگی هست.


• الاستخبارات رژیم بعثی عراق و صدام. و ده ها مورد دیگر همچون طالبان و ...


٭نکته قابل تامل و مشترک در مورد همه ی حکومتهای استبدادی ونیروهای سرکوبگرشان این است که همگی آنها در زمان حیاتشان فکر میکرده اند که بر حق اند و بهترین و قویترین هستند و شکست ناپذیر و ابدی خواهند بود.!!!!! اما آیا تاریخ خلاف آن را ثابت نکرده است ؟؟؟


باور کنید چند صد هزارتومان پول در ماه – بن و پاداش وچند گونی برنج وکمی روغن وگوشت یا موتور و ماشین وموبایل وبیسیم وسلاح و حتی آپارتمان و غذای چرب ونرم در محل کارو بعضی امتیازات دیگر در مقابل پایان شوم و دردناکی که در دنیا و آخرت پیش روی شما و خانواده و فرزندان بیگناه شماست .بسیار بی ارزش است. شما را به خدا خود را ارزان مفروشید


این بهیچوجه يک تهدید نیست این يک هشدار دوستانه و دعوت به تفکر- تصمیم وتولدی دوباره است.


اگر فقط در راستای خدمت به کشور و ملت بزرگ ایران کارمیکنید قابل تقدیر است اما اگربه هر علتی در مقابل ملت قرار گرفته اید ودرگرداب جنایت واهانت وشکنجه غرق شده اید و دستانتان به خون هموطنانتان آغشته شده است. توبه کنید وبدانید که هیچ کس از عقوبت الهی در امان نیست وهرلحظه باید منتظر عذاب الهی باشید.


خداوند توبه پذیر است.















منزل مهدی کروبی در محاصره نیروهای بسیج ! (لباس شخصی ها همراه با باتوم , اسلحه و گاز اشک آور)

نیروهای لباس شخصی دیشب هفتم شهریور ماه ۸۹ (شب قدر)، از شرکت حجت الاسلام والسملمین مهدی کروبی در مراسم احیای شب قدر ممانعت بعمل آوردند. طبق گزارشات لحظه به لحظه، هم اینک بیش از ۵۰ نفر از نیروهای لباس شخصی و بسیج در اطراف منزل ایشان حضور دارند.. نگرانی برای سلامتی و جان مهدی کروبی با وجود نیروهای لباس شخصی و بسیج که هویت خود را با پوشاندن سر و صورت مخفی نگاه داشته اند بیش از پیش گردیده است .. به گزارش خبرنگار سحام نیوز، تعدادی از نیروهای لباس شخصی که به انواع سلاح ها همچون گاز اشک آور، دستبند، شوکر و باتوم مسلح بودند دیشب با حضور در برابر منزل کروبی از خروج ایشان جهت شرکت در مراسم احیای شب قدر ممانعت بعمل آوردند. گزارشات شاهدان عینی حاکی از آن است که نیروهای لباس شخصی دارای کارت بسیج بودند. طبق گزارشات لحظه به لحظه ، ماجرا تنها به ممانعت از شرکت کروبی -از رهبران جنبش سبز مردمی ایران- در مراسم عزاداری شب قدر به پایان نرسیده و طبق گزارشات عینی از منزل مهدی کروبی، هم اینک بیش از ۵۰ نفر از نیروهای لباس شخصی و بسیج در اطراف منزل ایشان حضور دارند. نگرانی برای سلامتی و جان مهدی کروبی با وجود نیروهایی لباس شخصی و بسیج که هویت خود را با پوشاندن سر و صورت خود مخفی نگاه داشته و مجهز به انواع سلاح می باشند و با خودروهای مختلف و موتورهای غول پیکر در اطراف منزل کروبی کماکان حضور دارند، بیش از پیش گردیده است. گفتنی است مهدی کروبی چندی پیش خبر از حضور احتمالی خود در مراسم روز قدس داده است. برخی از کارشناسان معتقدند مقاومت و شجاعت کروبی که نقش اصلی را در رسوا سازی ماجرای زندان کهریزک داشته ، می تواند موجبات تحرکات برخی جهت انتقام جویی از وی را فراهم آورد.





۱۳۸۹ شهریور ۶, شنبه

بانگ الله اکبر در شبهای قدر به یاد زندانیان سبزمان

جـــرس: در آستانه شبهای قدر و همچنین ایام شهادت پیشوای اول شیعیان، کمپین ملی و سراسری فرزندان موسوی و رهنورد، جهت "اعلام همبستگی با اسیران در بند جنبش سبز"، از عموم مردم خواستار سر دادن ندای الله اکبر در شبهای ١۹، ٢١ و ٢٣ ماه رمضان شد.

به گزارش منابع خبری جرس، سخنگوی کمپین ملی و سراسری فرزندان موسوی و رهنورد، با عرض تسلیت به مناسبت ایام شهادت حضرت علی وگرامیداشت ایام نزول قرآن، خطاب به تمام ملت سبز ایران اعلام نمود "در شبهای قدرمصادف با شبهای ١۹، ٢١ و ٢٣ ماه رمضان، راس ساعت٢١، جهت اعلام همبستگی با اسیران دربند جنبش سبز، بانگ الله اکبر سر خواهیم داد و با نمادهای سبزمان به استقبال این شب های گرامی خواهیم رفت .


این کمپین در بیانیه خود آورده است "در شب ضربت امام عدالت، ما فرزندان زهرا بانگ الله اکبر سر خواهیم داد تا صدایمان پشت دیوار عدو را سبز کند. آری فرزندان میر حسین برای تحقق عدالت علی از پای نخواهند نشست."









جنايات زندان مخوف رجايي شهر

ابعاد جدید جنایت در اردوگاه مرگ رجایی شهر وبلاگ کمپین آزادی صالح کهندل .....دنیایی که شما حقوق بشری‌ها می‌بینید با دنیای رجایی شهر کاملا متفاوت است، شما حرف از حقوق بشر می‌زنید، اینجا حتی به اندازه ی یک حیوان هم زندانی ها حقوقی ندارند.



***


نمی دانم از هزاران درد ناشی از جنایت های رژیم ضد بشری را که از سال 79 با تمام وجودم در زندانهای مخوف رژیم دیده و می‌بینم کدام یک را فریاد بزنم اگر محدودیت در برابر خدا و خلق نبود بی درنگ خود را در زندان رجایی شهر کرج به آتش می‌کشیدم و از دیدن و تحمل مصیبت‌هاا و رنج‌های این جا که هزاران بار از تیرباران و سنگسار و اعدام سخت‌تر است رها می‌شدم.


من هم اینک از قعر زندان جهنمی رجایی شهر فریاد می‌زنم و به گوش همه ی کسانی که وجدان بیدار بشری و خون انسانی در رگ دارند ندا سر می‌دهم که تبعید گاه رجایی شهر در اوج فاجعه ی غیر قابل تصور انسانی به سر می‌برد و هزاران درد و اندوه قرون وسطایی درمقابل‌مان خود نمایی می‌کند. امروز فضای خواب برای دویست و پنجاه نفر، صد متر مربع می‌باشد و صدها زندانی مجبورند به صورت کتابی و دهان به دهان یک‌دیگر و گاهی به صورت فله ای روی هم بخوابند.


تنها جایی که تقریبا عدالت برقرار است و فرقی نمی‌کند طرف سالم است و یا مریض، از زیر پل گرفته‌اند یا از سرکار، دیوانه است یا عاقل، نویسنده است یا قاتل، استاد و دانشگاهی است یا معتاد تزریقی، تقریبا بعد از ده روز همه یک رنگ می‌شوند البته به جز تعداد انگشت شماری گردن کلفت که مسئولیت پاسداری از بند را دارند.


هر روز حدودا چهل تا پنجاه نفر به جمع زندانیان افزوده می‌شود، زندانی تازه وارد بدون دریافت نیازهای اولیه در جمع زندانیان رها می‌شود و چند دقیقه طول نمی‌کشد تا یاد بگیرد برای اینکه کمتر زیر رگبار فحش و کتک قرار بگیرد باید کور و کر و لال باشد و در مقابل تمام شرایط جهنمی سرفرود بیاورد.


تا اگر در بیرون کسی را داشته باشد که هفته ای حداقل دویست و پنجاه هزار تومان به حسابش واریز کند شرایط به دست آوردن مواد مخدر و فضا برای خواب و... را دارد در غیر این صورت برای تهیه ی مایحتاج اولیه تن به هر خفتی می‌دهد و زمان زیادی طول نمی‌کشد که بر اثر فشارهای اینجا خودکشی یا خود زنی می‌کند یا روانی کامل می‌شود که در محوطه ی اینجا وسط حیاط به صورت لخت و عریان پرسه می زند، هر از گاهی هم جوان خوشتیپ تازه وارد توسط زندانیان شکار شده و همان شب اول و دوم در زندان مورد تجاوز جمعی قرار می‌گیرند و بعد ازآن دیوانه وار خود را به در و دیوار می‌زند. در این خراب شده به ندرت کسی پیدا می شود که ازآسیب شپش درامان باشد، دسته دسته در حیاط زیر آفتاب کسانی را می‌بینید که لباسهای زیر خود را به دست گرفته به دنبال شپش‌ها هستند.


متاسفانه در این چند سالی که من اینجا هستم این شپش‌ها بودند که به زندانی‌ها غالب شدند و هر روز نسبت به روز قبل بیشتر و بیشتر می‌شوند، کمی آن طرف تر زندانیان دیگری را در صف دستشویی ‌می‌بینید که یا خود را می‌خارانند و یا سر نوبت دستشویی تا دم در زد و خورد می‌کنند و در این وضعیت زندانی خوش شانس است که اگر نوبت بعد از نیم ساعت به او برسد، دسشتشویی آب داشته باشد. در اینجا برای صدها نفر یک عدد دستشویی خراب و سرریز شده وجود دارد.


هرازگاهی زندانیان نگون بخت را مشاهده می‌کنیم که از دادگاهی یا ملاقات حضوری باز می‌گردند و مواد مخدر را در شکم حمل می‌کنند و گاهی چون نمی‌توانند پس بدهند شلنگ آب از زیر وصل می‌کنند و...... مواد مخدری که نقش نیازهای اولیه انسان را بازی می‌کند. پیرمردانی که بوی ادرار و مدفوع از چند متری آنها موج می‌زند و یا جوانان مریض روانی که شبها بر روی همدیگر ادرار می‌کنند، و هر کجا که شدت پیدا شود، ادرار و مدفوع خود را تخلیه می‌کنند، حال می‌خواهد شلوار یا جای خواب یا حسینیه یا جای دیگر باشد اینجا مملو از جوانان و پیرمردانی‌ست که زمین گیر شده اند، انگار خودشان را تسلیم مرگ کرده‌اند ولی کسی نیست که آنها را از زجرهای زندگی نجات دهد.


نمی‌دانم نوشته‌ام را چگونه تمام کنم. انگار هزاران درد و رنج صف کشیده وهمه آن دردها انتظار دارند که اشاره ای به آنها شود. ای کاش خواب بودم. ولی بیدارم و این فاجعه ی بشری در سرزمینی رخ می‌دهد که مسئولین آن ادعای اداره ی جهان را دارند، مرا با رژیم و مزدوران آن هیچ حرفی نیست، که به مسئولیت خود که همانا دشمنی با مردم ایران و دیگر مردمان کشورهاست دقیقا عمل می‌کنند، اما چند جمله ای با نهادهای مدافع حقوق بشر دارم.


دنیایی که شما حقوق بشری‌ها می‌بینید با دنیای رجایی شهر کاملا متفاوت است، شما حرف از حقوق بشر می‌زنید، اینجا حتی به اندازه ی یک حیوان هم زندانی ها حقوقی ندارند، شما صحبت از امکانات بهداشتی می‌کنید ولی اینجا زندانی واژه ی بهداشت را همچون خیالی تصور می‌کند، و آنچنان غریب است که به راحتی بدترین مریضی های خطرناک را به یکدیگر انتقال می‌دهند. شما در حالی از کمبود میوه و سبزی در زندان حرف می‌زنید که زندانی در به در دنبال تکه نانی در ظرف های آشغال است.


شما از نارسایی خدمات درمانی سخن می‌گویید ولی اینجا زندانی واژه ی بهداری را فراموش کرده است. شما دلتان از اعدام زندانی به درد می‌آید دردی که حاصل فضای روشنفکری و جوامع متمدن است، اینجا حتی تمام امکانات خودکشی را هم از زندانیان گرفته‌اند که مبادا با خودکشی، کسی از درد و رنج رهایی یابد و یا باعث رسوایی بیشتر رژیم گردد.


تمام دلهره ی شما این است که مبادا رژیم زنی را سنگسار کند، اینجا سنگسار دل کسی را به درد نمی‌آورد، چون زندانیان هر روز صدها بار سنگسار می‌شوند، به خدا درد خیلی است، تخیل شما از درد واقعی زندان خیلی کوچکتر از آن چیزیست که من می‌بینم، اگر کسی زندان رجایی شهر را تجربه کرده باشد، به من اعتراض می‌کند که چرا نتوانستم در این چند جمله یک هزارم از آنها را بگوییم. من پیشاپیش از او پوزش می‌طلبم که حق با ایشان است.


اما چند سوال که همیشه ذهن مرا با خود مشغول کرده است که جواب آن‌ها شاید راهگشایی برای خیلی از دردهای من باشد این است ، آیا کهریزک و رجایی شهرها در حکومت فعلی اصلاح می شوند؟ آیا رژیم بدون این زندان های مخوف امکان بقا دارد؟ کی و چگونه؟ کهریزک تبدیل به گلستان می‌شود و کهریزک و رجایی شهرها حاصل کدام افکار هستند؟ صالح کهندل بند 4 زندان رجایی شهر کرج 20 مرداد ماه 1389 ارسال شده توسط کمپین صالح کهندل این نامه به سازمان‌های زیر ارسال گردید بان کی مون ( دبیرکل سازمان ملل متحد) ناوی پیلای(رئیس کمیسیون حقوق بشر) کمیساریای عالی حقوق بشر کمیسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا سازمان عفو بین الملل سازمان دیدبان حقوق بشر

حضور جوانان مشهد بر سر مزار شهید مصطفی غنیان


جمعی از جوانان و دانشجویان شهر مشهد با حضور بر سر مزار مهندس شهید مصطفی غنیان یاد وی را گرامی داشتند.این جوانان مشهد روز پنج شنبه چهارم شهریورماه بر سر مزار شهید مصطفی غنیان واقع در قطعه ١٥٧ صحن قدس حرم مطهر رضوی حضور یافتند.

مصطفی غنیان دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، سال گذشته و در دوران پس از کودتای انتخاباتی به هنگام سر دادن بانگ "الله اکبر" توسط نیروهای نظامی حکومت به شهادت رسید.


جوانان مشهدی در شرایط سکوت و خفقان موجود با حضور بر سر مزار "شهيد الله اكبر" ياد و خاطره وی و ساير شهيدان جنبش سبز را گرامی داشتند و بر ادامه مسير اين عزيزان تا رسيدن به خواسته های بر حقشان تأكيد كردند.

كليپ مخصوص 12 شهريور روز ايران قدس سابق

۱۳۸۹ شهریور ۵, جمعه

بدون شرح

پنجمین ماه رمضان اسارت یکی از چهره های مذهبی در حکومت ایران

آیت الله بروجردی با آنکه یک چهره مذهبی سرشناس محسوب می شود ولی توسط حکومتی که مدعی دیانت و اسلامیت است، بازداشت گردید و اکنون پنجمین ماه رمضان است که از اسارت ایشان در زندانهای حکومت دینی ایران می گذرد.



صبح نیمه رمضان در سال 1385، نیروهای حکومتی به همراه چماق به دست های بسیج و گروه های فشار محله سکونت این پیشوای دینی را محاصره نموده و با گلوله، گاز اشک آور، آب جوش و ضربات باتوم و لگد، از روزه داران مخالف دین سیاسی پذیرائی کردند و حتی مانع از رسیدن غذا برای افطار و سحر حاضرین شدند!






یکی از سازمان دهندگان و آمرین این حمله وحشیانه، یک روحانی حکومتی به نام جعفر قدیانی بود. او سالهاست که در پست دادستانی ویژه روحانیت استان تهران، به سرکوب مخالفین اعتقادی اشتغال دارد. وی بارها از سوی برخی از مسئولین نظام اینگونه مورد انتقاد قرار گرفته است:


"چرا در ماه رمضان که دارای حرمت خاصی است، چنین اقدام سنگینی را مرتکب شدید و وجهه نظام اسلامی را در جهان خدشه دار نمودید؟!" این آخوند جنایتکار در پاسخ گفته است:


"کاظمینی بروجردی به عنوان چهره شاخص اپوزیسیون مذهبی مطرح شده بود و اقدام به مصاحبه با رسانه های خارج از کشور کرده بود، ما نگران شدیم که با کمک بیگانگان، در روز عید فطر به بهانه برگزاری نماز عید، جمعیت زیادی را به خیابان آزادی بکشاند و امنیت کشور را به مخاطره اندازد".


همانطور که از کلام این دست نشانده ولی فقیه و عملکرد 31 ساله رژیم سرکوبگر استنباط می شود، آنها برپائی هر اجتماع مذهبی مستقلی را اقدامی علیه امنیت خود قلمداد می کنند و رهبران مذهبی غیر دولتی را مرتد می پندارند!


بدینوسیله ضمن اعلام انزجار از حکومت مستبد ولی فقیه، آرزو می کنیم هر چه زودتر کلیه زندانیان عقیدتی و سیاسی آزاد شوند

تأیید صحت خبر كشته شدن ترانه موسوی





این دو روزنامه‌نگار در این بیانیه مشترك تاكید كرده‌اند كه ماجرای كشته شدن ترانه موسوی در جریان اعتراض‌های پس از انتخابات سال گذشته، صحت دارد.


آن‌ها در این بیانیه نوشته‌اند: «ما در این نوشته بار دیگر تأکید می‌کنیم با شواهد و مستنداتی که این خبر را با تکیه بر آن منتشر کردیم و شواهدی که طی یک سال گذشته به دست آمده، متأسفانه کوچک‌ترین تردیدی نسبت به وقوع تراژدی مرگ ترانه در زمان بازداشت نداریم.»


این بیانیه می‌افزاید: « اگر روزی به ضرورت لیلا ملک‌محمدی پشت وبلاگ زیرزمین به انتشار خبر دستگیری و کشته‌شدن ترانه موسوی و رضا ولی‌زاده پشت وبلاگ چریک آن‌لاین به انتشار خبر دستگیری، کشته‌شدن و طرح احتمال تجاوز به ترانه موسوی در زمان بازداشت اقدام کردند امروز این پنهان‌کاری تا حدودی ضرورت خود را از دست داده است؛ هرچند هم‌چنان برخی در ایران و در ارتباط با این ماجرا با مشکلات امنیتی مواجه‌اند و قطعاً ما هم‌چنان نمی‌توانیم بی‌هیچ بیش و کم از ترانه موسوی و شاهدان بازداشت او و راویان ماجرایش سخن بگوییم.»


آن‌ها در این بیانیه از وجود سه گروهی كه ماجرای ترانه موسوی را تكذیب می‌كنند، خبر دادند و از اين سه گروه به عنوان «كسانی كه فضای امنیتی ایران را درك نكرده‌اند، كسانی كه خبرها را کالبدشکافی و اجزای آن‌را تحلیل می‌کنند و میراث‌خواران پشت جبهه‌ها» ياد كرده‌اند.


این بیانیه افزوده است: «اکنون که ۱۰ ماه است از ایران خارج شده‌ایم، پیوسته برای کسب شواهد و مستندات بیش‌تر تلاش می‌کنیم؛ تا آن‌جا که بتوان ماجرای ترانه موسوی را به پرونده‌ای حقوقی علیه ماشین سرکوب و جنایت جمهوری اسلامی تبدیل کرد و از تردیدهایی که نسبت به اصالت این خبر طرح می‌شود، ناامید نمی‌شویم. اگر اثبات شود ماجرای ترانه واقعیت نداشته است کابوس‌های یک‌ساله‌ ما و تمام کسانی که با نام ترانه خون گریسته‌اند، پایان می‌یابد. ما در کمال خرسندی حیثیت حرفه‌ای خود و هستی‌مان را بر سر یافتن نشانی از ترانه موسوی یا اثبات ساختگی بودن ماجرای او معامله خواهیم‌کرد.»


ترانه موسوی نام شخصی است که به گفته اين دو روزنامه‌نگار در حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران دستگیر شده و مورد تجاوز قرار گرفته و کشته شده‌ است.


مرتضی الویری از اعضای ستاد مهدی كروبی مدتی قبل بر صحت دستگیری ترانه موسوی تاکید كرد اما گفت قادر به ارائه اطلاعات بیش‌تر نیست.


خبر دستگیری و كشته شدن ترانه موسوی نخستين بار ٢٤ تیر ۱۳۸۸ در وبلاگ «ایرانیان چپ» منتشر شد.


اميد حبيیی‌نيا، روزنامه‌نگار ايرانی كه سال گذشته خبر كشته‌شدن ترانه موسوی را در سايت «آزادی بيان» منتشر كرده بود، هفته گذشته اعلام كرد كه خبر كشته شدن ترانه موسوی صحت ندارد و او «فريب منابع‌اش» را كه دو روزنامه‌نگار هستند، خورده است.


اما او به نام اين دو روزنامه‌نگار اشاره‌ای نكرد.




۱۳۸۹ شهریور ۴, پنجشنبه

کمپین نوشتن نام زندانیان سیاسی بر روی اسکناس

دوستان این ایده از داخل ایران شروع شده است و امیدواریم که بزودی فراگیر شود. لطفا نام یک زندانی سیاسی را روی هر اسکناس بنویسید


۱۳۸۹ شهریور ۲, سه‌شنبه

امادگي جنبش سبز دانشگاه ازاد كرج

تعدادي از دانشجويان دانشگاه آزاد کرج حامي جنبش سبز، در تلاشي مجدد در سال ۱۳۸۹، با برگزاري جلسات خصوصي، قصد دارند پيرو حوادث بعد از انتخابات در سال ۸۸ و اعتراض به دستگيري دانشجويان در حوادث آن دوره، ضمن يارگيري و تجديد قوا، در چند روز آینده تجمع اعتراض آميزي را برگزار نمايند.

لازم به ذکر است یکی رهبران جنبش سبز نیز در دیدار اخیر خود با اعضای کمیته دانشجویی سازمان مجاهدین دانشجویان را تحریک به فعالیت بیشتر نموده است. وی در این دیدار گفت: « نیروی انسانی عظیمی که در دانشگاه ها وجود دارد، سرکوب ها نتوانسته است جلوی پیشرفت جنبش سبز را در دانشگاه ها بگیرد بلکه شرایط موجود باعث شده است نفوذ اهداف جنبش سبز در دانشگاه ها عمیق تر شود و امروز در دانشگاه ها فعالیت سیاسی توام با عقلانیت در حال گسترش است.»

مهندس مير حسين موسوي من روز قدس هستم شما چطور؟


مهندس مير حسين موسوي عزيز تنها 10 روز به روز قدس باقي مانده است وشما هنوز حتي يك كلمه نيز در اين باره سخن نگفته ايد حداقل شيخ به آمدن به خيابان اعلام حضور كرد اما مشا هنوز هيچ موضعي نگرفته ايد لااقل بگوييد كه من در اين روز حضور نخواهم داشت كه ما نيز تكليف خود را بدانيم با اينكه شما اگر هم بگوييد كه نخواهيد امد ما باز به خيابان ها مي آييم.ولي ما منتظر موضع شما هستيم چون بد يا خوب هنوز هستند كساني كه از حرف شما چشم وگوش بسته حمايت مي كنند ونيز عامه مردم كه به تصميم شما هنوز احترام ميگذارند.



جناب مير حسين موسوي ما 12 شهريور هستيم وخوشحال ميشويم شما نيز در كنار ما همراه شيخ شجاع حضور داشته باشيد تنها در خواست ما از شما اعلام حضور براي رقم زدن يك روز تاريخي وسبز ديگر است ويك خواهش ان هم اينكه 2 روز مانده به تظاهرات روز قدس بيانيه اي مشابه 22 خرداد ندهيد


مهندس مير حسين موسوي من روز قدس هستم شما چطور؟

اعتراض مدنی مردم، مبلغان مذهبی را منزوی کرده است



اعتراض مدنی مردم مبلغان مذهبی وابسته به حكومت آخوندي را منزوی کرده است.بررسی ها نشان می دهد در ماه رمضان روحانیون به شکل بی سابقه ای منزوی شده اند.گروه های آخوندی به دلیل عملکرد رژیم آخوندی در سالیان گذشته با بی اعتنایی مردم نسبت به انها درحال طرد شدن از جامعه هستند.به گونه ای که مردم به روحانیون استقرار یافته در مترو اعتنا نمی کنند.با آغاز ماه رمضان،مدیریت حوزه ی علمیه با پشتیبانی نیروی انتظامی ودولت کودتا وبا سوء استفاده از بودجه ملت ،هزاران طلبه خود را راهی مراکز عمومی ومساجد کشور کرد.مدیریت حوزه با هدف نزدیک کردن آخوندها به مردم اقدام به گسیل هزاران طلبه به نقاط ومراکز مختلف کشورکرد.از جمله تعداد زیادی از روحانیون را در قالب طرح "پاسخ به پرسش های شرعی "راهی ایستگاه های مترو وبی آرتی کرد. اما این طرح از همان ابتدا با بی اعتنایی مردم وعدم استقبال عمومی با شکست مواجه گردید.به گونه ای که گروه های آخوندی با تمسخر شدید از سوی مردم ومسافرین خطوط بی آرتی مواجه شدند وتقریبا در این ایستگاه ها هیچ آخوندی مستقر نشد وطرح به طور کامل شکست خورد.اما درایستگاه های مترو به دلیل فضای متعارف تر نسبت به ایستگاه های بی ارتی طرح به طور دست وپا شکسته همچنان در حال انجام است.با این حال این طرح در همه ی ایستگاه ها اجرا نشد وگروه های آخوندی تنها در چند ایستگاه استقرار یافتند وبقیه گروه های سامان دهی شده به طور شناور در داخل واگن ها مستقرشدند.جالب توجه آنکه درایستگاههای محدودی که گروه های آخوندی مستقر شدند به دلیل عدم مراجعه مردم این افراد مجبورند برای ساعت ها روی یک صندلی بنشینند وکتاب دعا بخوانند.وضعیت در داخل واگن های مترو نیز بهتر از این نیست.به گونه ای که حتی افراد کنار دست آخوندها نیز بیش از آنکه بخواهند از روحانیون پرسش شرعی بپرسند درحال استراحت ویا بازی با موبایل ویا گفتگوی تلفنی هستند.بی اعتمادی وبی اعتنایی مردم در ماه رمضان به گروه های آخوندی بزرگترین شکست برای حكومتي است که مدعی دین داری است. مردم عملا نسبت به حكومت دهن كجي ميكنند .



بی اعتنایی مردم به گروه های آخوندی مستقر در مترو وحتی تمسخر عده ای از روحانیون در ایستگاه های بی ارتی وشکست نهایی این طرح درحقیقت پاسخ واعتراض دندان شکن مردم به حکومت مستبد آخوندی است.





روز قدس

در مطلب پیشین، پیش بینی کرده بودم که توافق هایی در پس پرده بین خامنه ای و هاشمی شکل گرفته است، رخدادهای یک هفته گذشته، درستی پیش بینی نگارنده را اثبات کرد. مراسم افطاری سید علی و حضور هاشمی و سید حسن خمینی در آن، سخنان خامنه ای در آن و صحبت از لزوم برگشت منتقدان، سخنان صدیقی در نماز جمعه تهران و حکم قاضی مرتضوی و در آخرین مورد انتقاد خامنه ای از روند کند رسیدگی به پرونده حمله به کوی دانشگاه در دیدار دانشجویان بسیجی با وی همه نشان هایی محکم از آن چیزی است که پیش بینی شده بود. هنوز مشخص نیست که این زد و بند هاشمی و اصولگرایان سنتی با خامنه سر چه چیزهایی بوده است. فقط انچه مشخص است رهبران جنبش سبز وقعی به این توافقات ننهاده اند و همچنان سر خواست های مردم ایستاده اند.



اما انچه در این میان اهمیت میابد، تحرکات آینده جنبش سبز و نحوه تصمیم گیری سران جنبش و مردم میباشد. ظواهر امور نشان میدهد که حکومت شدیدا از تظاهرات روز قدس میترسد. شرایط داخلی و خارجی به نحوی است که اگر یک تظاهراتی شبیه انچه پارسال رخ داد، شکل بگیرد، احتمال فروپاشی کلیت رژیم وجود خواهد داشت. زیرا اختلافات داخلی به حد بسیار بحرانی رسیده است و اگر سران جنبش این توافق های رخ داده را قبول ننمایند، هر روز اختلافات در اردوگاه نیروهای رژیم بیشتر زبانه خواهد کشید. انچه تحولات این یکسال نشان داد این بود که این رژیم به هیچ روی نخواهد توانست این جنبش را فرونشاند. و از روزی که دقیقا به دلیل حکومت نظامی توانستند آرامش نسبی در تهران حاکم کنند، تازه نشانه ها و اثرات یکسال مقاومت مردم را در ریزش شدید نیروها و اختلافات بوجود امده بین ارکان قدرت خود شاهد شدند. و این در حالی بود که سید علی قمار را باخته بود، چون دولت سپاهی احمدی نژاد در عین بی عرضگی در اداره امور، نشان داد که باهیچ چیز ارضا نمیشود و در شرایط مقتضی، خود صندلی سید علی را پایین خواهد کشید.


به هر روی، روز قدس امسال، نزدیک تری آزمون برای تخمین برآیند نیروها در صحنه روز ایران است و نگارنده اعتقاد دارد که در صورت حضور مردم و تبت حماسه ای دیگر، کلیت رژیم که تنها متکی بر نیروی نظامی است، فرو خواهد ریخت. حتی دیگر روحیه سرکوب بین نیروهای سرکوب وجود ندارد و اگر بخش تندرو سپاه بخواهد به کشتار مردم شبیه آنچه در عاشورا رخ داد، اقدام نماید، احتمال کودتای داخلی بین نیروهای ناراضی سپاه و ارتش بسیار بالاست. شرایط برای رژیم بحرانی است. آنچه این روزها در جهان بر سر حکومت ایران میرود، بی تاثیر در شرایط نیست. تحریم ها تیر خلاصی بوده است بر حکومت ساندیس خوران. بحران عدم صادرات بنزین هرچند هنوز واقعیت کامل نیافته است، اما آنچه در همین مدت کوتاه بروز داده است، رژیم را به وحشت برده است. این در حالی است که ابرهای جنگ هر روز بیشتر در آسمان پاستور رصد میشوند. باید منتظر ماند و دید که این بار نیز مردم حماسه خواهند آفرید؟ و آیا مردم ایران که در این یکسال فقط هوش و شعور از خود بروز داده اند، از این فرصت طلایی استفاده خواهند کرد؟

جك

تفریحات بسیجی ها : پرتاب مهر به سمت یکدیگر/// فرستادن نوحه با بلوتوث/// نرفتن به حمام و بو دادن برای خنده/// ایستادن پشت وانت در حال حرکت با سرعت زیاد/// نماز جمعه و گریه کردن در آن/// استقبال از احمدی نژاد، هرجا که بره/// خواندن دعا برای ظهور امام زمان// لگد زدن در شکم دوستان (همینجوری، دور هم باشیم)/// آب بازی هنگام وضو/// ترکاندن پاکت ساندیس

سخنان محسن سازگارا در مورد روز قدس 31 مرداد

 درباره روز قدس و جایگاه آن در سلسله آکسیون هایی است که مجموعه‌ی آنها ما را به پیروزی می‌رساند. روز‌های گذشته صحبت کردیم که سال گذشته در همین زمان، حکومت بر سر یک اکسیون باخت- باخت بود.وقتی‌ که در روزهای حکومتی ما به خیابان‌ها می‌رفتیم، به این دلیل که اگر می زد آبرویش می رفت و اگر نمی‌زد جمعیت به صورت میلیونی حرکت می کردند. اما از یک جایی‌ به بعد حکومت تصمیم گرفت که باخت نوع دوم را انتخاب کند و آن را در عاشورا و ۲۲ بهمن نشان داد و این آبروریزی را برای خود خرید که هیچ ارزشی برای روزهای مقدس ومذهبی‌ و حتی روزهای خودش هم قائل نیست، درواقع نشان داد که یک حکومت سرکوبگر و جنایت کار است. با نمایش این سرکوبها همه دنیا هم به چنین برداشتی از حکومت ایران رسیدند، بنابرین با احتساب تجربه گذشته، ما آن کارهایی را که میتوانیم‌ در روز قدس بکنیم باید با در نظر گرفتن این واقعیت باشد. کسانی‌ می گویند راهپیمایی که انجام شده و با آن حکومت پایین نیامده است، همانطور هم که قبلا در این مورد بارها صحبت کرده ایم،مجموعه یکسری فعالیت‌ها است که موجب پایین کشیدن حکومت می شود، مجموعه‌ی این کارها موجب مشروعیت زدایی، تقویت همبستگی‌ و مقاومت ملی‌، ایجاد شکاف در حکومت و فلج سازی حکومت می شود . همهٔ این موارد و دست به دست یکدیگر است که توازن قوا را به نفع مردم و به زیان حکومت بهم می‌‌ زند و فروپاشی حکومت فرا می‌رسد. بنابراین با یک راهپیمایی و با یک اکسیون خاص مانند یک شمع روشن کردن یا یک الله اکبر گفتن، طبیعی‌ است که حکومت پایین نمی آید، اما هر کدام از این کارها کمک می‌کند به یکی‌ از آن هدفها و در خدمت استراتژی کلان و مجموع آنهاست که منجر به پایین کشیدن حکومت می شود. به همین دلیل وقتی‌ امکانی باشد که حرکت در خیابان و تظاهرات خیابانی (که یکی‌ از ده‌ها کاری است که می‌توان انجام داد) اگر بتوانیم همبستگی‌ و مقاومت ملی‌ را نشان دهیم و متقابلأ حکومت را فرسوده کنیم، درواقع این کار به عنوان یه سنگ از مجموعه‌ی بنایی است که در مبارزه در حال ساختش هستیم، میتواند به ما کمک کند. آن چه که قطعی است و تمرین هم کرده ایم و در روز قدس هم می تواند انجام شود الله اکبر گفتن در شب قبل از روز قدس است و در خود روز قدس تهیهٔ فیلم و عکس از مزدوران، حرکت‌های آنها و پخش این فیلم‌ها است که هم شناسایی می شوند و هم آبروی آنها می رود. نکته دیگر که لزوم آن را فهمیده ایم این است که وقتی‌ شهرستانها هم به حرکت بپیوندند، بار را از روی دوش تهران کم می کنند، توان مزدوران و حکومت را در سطح کشور پخش می کنند. بنابرین همه کسانی‌ که‌ در شهرهای مختلف دارند برنامه ریزی می کنند و شعار می نویسند از مردم دعوت کنند تا به این حرکت بپیوندند، چون در مجموع به حرکت مردم کمک می‌کند. این‌ها کارهایی است که قطعا می‌توان انجام داد، اما اینکه چگونه در خیابان حضور پیدا کنیم( بخصوص الان هم که آقای کروبی اعلام کرده اند که حضور خواهند داشت) آیا اگر در مسیرهای حکومتی که می‌رویم، مسیرهای جایگزین داشته باشیم؟ اگر مسیرهی جایگزین هم اشغال بود، چگونه پراکنده شویم؟ چه فعالیتهایی را در سطح شهر انجام دهیم و چگونه آنها را منعکس کنیم؟ که در روزهای آینده به آن می پردازم که اگر میخواهیم حرکتی در خیابان داشته باشیم، بتوانیم حداکثر بهره‌برداری را از آن انجام دهیم.

۱۳۸۹ مرداد ۳۰, شنبه

قيمت خون آدما

مهر نبود ماه نبود            
حرفي به جز اه نبود
قيمت خون ادما                
 قد پر كاه نبود
اونچه تو شهر ما گذشت      
حتي تو قصه ها نبود
غم كه يكي دو تا نبود
كار يه مشت غريبه بود
اين شعر از دوست خوبم سجاد بود

قصه تلخ

يه سال گذشت از گريه ها



يه سال گذشت از شِكوه ها


كجاي اين قصه تلخ بود اشتباه جوونا


كشته داديم خون ها داديم اما نرسيد صدامون به آدما


اهاي ادماي بي خبر كجاي اين قصه تلخ خوابتون برده بازم بي خبر


مگخ نديد ندا رو مگه نديد ماهارو


همش داريد به عشق فركانس فارسي وان ماهواره بالا وپايين ميكنيد


اين همه خون جوون داره تو قلبا ميتپه


اما شما فارسي وانا دنبال فركانسيد همتون؟


چتون شده شما رو


چتون شده تو اين همه در به دري در پي يك لقمه نون فركانسيد همتون


من كه باورم نشد اين همه خون جاري بشه


ماها باز ساكت بشيم بريم پي زندگيمون؟


نه اين بار قصه ما فرق ميكنه


قصه خون شهداست كه قصه رو تلخ ميكنه


هر كي ميخواد بلند بشه يه يا علي بگه پاشه


بسه ديگه غر زدن ودر به دري


ماها اگه با هم باشيم


با هم ميتونيم بپريم با هم ميتونيم بزنيم


پس ديگه ساكت نمونيم ديگه تو خونه نمونيم


بيا با هم فرياد كنيم اين صداي بي صدا رو


روز آزادي بخونيم اين غصه ي قصه ها رو


ك.ف مرداد 89

برخيز اي شاه شاهان

برخيز برخيز



برخيز اي شاه شاهان


برخيز اي شاهنشاه ايران


كورش شاه ايران


برخيز كه من بي تابم


برخيز كه من در خاكم


شاه من كشورت در خون است


كشورت از خاك وخون در سوگ است


سوگ اين همه ظلم وستم در دل هاست


ظلم يك رهبر قاتل كه در خورش بي همتاست


رهبري كه در نبودت بيدار است


گر تو بيدار شوي او دگر در خاك است


كاخ وزيورش همگي بر باد است


اما اي هم وطنم كورشي در كار نيست


كورشي كه ناجي ما باشد در كار نيست


من وتو دست به دست هم اگر ما شويم


كورشي خواهيم شد كه فرياد زنيم


فرياد عشق ازادي وقدرت زنيم


من يكي آماد ه ام كورش شوم


كورشي كه ناجي ميهن است شوم


اما تنهايي كسي پيروز نشد


پيروزي با يك نفر ميسر نشد


پس بيا اي هم وطن با هم شويم بازم يكي


مشتي بر دهان خون خوار ايران شويم


ك.ف مرداد 89


به مناسبت روز قدس 89

۱۳۸۹ مرداد ۲۹, جمعه

یادداشت احمد باطبی برای شیوا نظرآهاری

گاهی اوقات مجبور میشوی از کلماتی استفاده کنی که اعتقاد چندانی به آن نداری ، مثل قهرمان . همیشه مخالف قهرمان سازی و قهرمان پروری بودم . به نظرم قهرمان یعنی آدمی که الگو و نمونه است ، بدون کمی و کاستی ... ایراد و اشتباه ... ولی هرانسانی دارای ضعف هایی است که او را از قهرمان شدن معاف میکند . در مورد قهرمان داستان ها هم همینطور است . کسی در مورد واقعیت زندگی آنها چیز زیاد نمیداند .



اماگاهی اوقات مجبور میشوی از کلماتی استفاده کنی که اعتقاد چندانی به آن نداری ، مثل قهرمان . اما مجبور میشوی ... ، حتی اگر مخالف قهرمان سازی و قهرمان پروری باشی ... ، قهرمان یعنی آدمی که الگو و نمونه است...، اما گاهی انسانهایی پیدا میشوند که با وجود کاستی های انسانی از قهرمان شدن معاف نمیشوند .


گاهی اوقات مجبور میشوی تا از کلماتی نظیر قهرمان استفاده کنی ... ، حتی اگر مخالف قهرمان سازی و قهرمان پروری باشی ... ، انسانهایی پیدا میشوند که بر عکس اعتقاد تو قهرمان میشوند ... الگو و نمونه ...حتی با کمی و کاستی های انسانی ... ، در مورد آدمهایی مانند شیوا داستان این گونه است .


نه ... مجبور نمیشوی ... ، با کمال میل و برمنبای عاقل و منطق او را قهرمان می نامی . چون او را میشناسی ، و از واقعیت های زندگی او آگاهی ...


به آدم ها یی مثل شیوا با کمال میل قهرمان میگویی ، اجباری در کار نیست ، با کمال میل میگویی ، منطقت این را میگوید ، چون او را میشناسی و می دانی که اگر او قهرمان نباشد ، پس چه کسی میتواند باشد ؟


شیوا جوان است . سن و سالی ندارد اما ، خیلی از سن و سال دار ها او را میشناسند . شرافت و وجدان او دامنه وسیعی دارد ، وسعت آغوشش جوان ترین تا پیرترین مظلومان را در خود جای داده است .


باید قهرمان بگویی تا بتوانی واقعیت چیزی را بازگو کنی ، قهرمان . نه برای قهرمان سازی و قهرمان پروری ... ، قهرمان را کسی نمی سازد و کسی پرورش نمیدهد . قهرمان ساختگی و پرورشی تقلبی است . قهرمان اصلی را خود قهرمان و زندگی و عملکرد او میسازد .


در مورد شیوا کمی و کاستی و ایراد و اشتباه ها ، او را از قهرمان شدن معاف نمیکند . او با قهرمان داستان ها فرق میکند . شیوا قهرمان افسانه ای داستان ها نیست که دست نیافتنی باشد . او همین نزدیکی ها است . او را بار ها دیده ایم ... ، خصوصاَ در روزهای سخت و سیاه ...


زندانیان سیاسی به یاد دارند روزهای سیاهی را که همه درگیر روزمره گی های زندگی بودند ، و شیوا با هزنیه شخصی خود ، گل های رنگارنگ دسته میکرد و به دیدار خانواده های آنان میرفت . تا مبادا غم فراموشی در دلشان حاکم شود .


کمتر زندانی است که ، تقلا و شوق شیوا را برای آزادی و حمایت از خود را در ذهن به یادگار نداشته باشد . کودکان کار ، کودکان بی مدرسه ، کودکان بی سر پرست و ... ، این ها بخشی از واقعیت های زندگی شیوا هستند . شیوایی که نه در پی پست و مقام و شهرت بود ، و نه در بند خط و ربط سیاسی و یا در قید خط قرمز در دفاع از حقوق انسانها ...


گاهی اوقات مجبور میشوی از کلماتی مثل قهرمان استفاده کنی . نه برای قهرمان سازی و قهرمان پروری . فقط برای خطاب کردن آدمی که الگو و نمونه است...


او قهرمان است اما میترسم با این عنوان خطابش کنم . در جامعه ی قهرمان پرور و قهرمان کش ، یک قهرمان را تا اوج بالا میبرد و یکباره باره با مغز به زمین میکوبند .


سرنوشت شیوا در جوامع دیگر متفاوت بود ، آنها از قهرمانان خود فلورانس نایتینگل و مادر ترزا میسازند و به عنوان افتخار ملی به آن میبالند ، کاش همین اتفاق هم برای قهرمانان ما بیافتاد ، خواهر شیوا ... ، خواهر احترام به هویت انسانی ایرانیان ،... خواهر شیوا ، خواهر حقوق بشر .


به پدر ومادرش صد بار آفرین میگویم و برای شیوا هورا میکشم ، برای قهرمانم هورا میکشم ، برای دختر انسانیت ، شرف و وجدان ... ، خواهر شیوا .


منبع:وبسایت رسمی احمد باطبی

روایتی از شهادت میثم عبادی ، کارگرنوجوان


در انتهای بلوار بعثت شهرک کوچکی به نام کیانشهر وجو د دارد . محل زندگی میثم عبادی ۱۶ ساله که به قول پدر و مادرش در عمر کوتاهش جایی جز این شهرک را ندید .میثم هم یکی از جان باختگان حوادث پس از انتخابات است . او روز ۲۴ خرداد ماه سال گذشته بر اثر اصابت گلوله به شکم جان باخت.
پدر و مادر میثم عبادی حالا در خانه کوچکشان پس از یک سال ، از دوری میثم سخن می گویند. از دوری آخرین فرزند و نان آور خانواده شان . خانه شان آنقدر کوچک است که سخت می توان تصور کرد. میثم به همراه خواهر و برادر و پدر و مادرش در آنجا زندگی می کرده اند . دو اتاق تو در تو تاریک تنها محل زندگی این خانواده است .می گویند پدر خانواده چند سالی است که از کار افتاده شده و کارش را رها کرده است . شاید همین سختی ها بود که میثم نوجوان را به فکر اعتراض انداخت. او چاره ای نداشت جز اینکه در سن ۱۵ سالگی دست از تحصیل بکشد و شاگرد یک خیاطی شود.خیاطی یاد می گرفت و در کنارش هر کاری می کرد تا کمک خرج مادر و پدرش باشد.


خبرنگار رای ما کجاست در گفتگویی با پدر و مادر شهید میثم عبادی از زندگی خانواده او پس از شهادتش میگوید:


پدرمیثم با صدایی لرزان و گرفته از پسرش حرف می زند پسری که حالا باید کم کم برایش تبدیل به خاطره شود :« از ساعت هشت صبح تا هشت شب کار می کرد تا کمک خرجمان باشد .من راننده کامیون بودم اما چند سالی است که به دلیل بیماری گردن و کمر نمی توانم کار کنم. می بینید خانه مان چقدر کوچک است مجبور شدیم هر بار قسمتی از آن را جدا کنیم و بفروشیم وگرنه ملک مان انقدر کوچک نبود. میثم که همیشه پسر با غیرتی بود طاقت نیاورد ودرسش را رها کرد و کمک خرجمان شد .»


بغض درگلوی پدر می شکند . خواهر بزرگ میثم که بعد از مرگ برادر دلبندش و کوچکترین عضو خانواده شان بیشتر به همراه فرزندانش به پدر و مادرداغدارش سر می زند حرفهای پدر را کامل می کند :« روز مادر بود و عروسی برادر بزرگترمان هم نزدیک بود. می خواستیم همه دور هم باشیم. اما میثم گفت چند ساعتی با دوستان به میدان ولی عصر می رود. گفتم میثم نرو می گویند شهر شلوغ است . گفت من چکار به سیاست دارم فقط با دوستان می رویم ببینم احمدی نژاد در سخنرانی اش چه می گوید و در شهر هم گشتی می زنیم .»


خواهر با گوشه روسری اشک هایش را پاک می کند .در دو گوشه خانه کوچک عکس های بزرگی از میثم را بر دیوار خانه نصب کرده اند تنها تابلوهایی که در این خانه به چشم می خورد . جوانکی کم سن و سال.با دیدن این عکس ها تصور می کنی عکس هایی از دوران کودکی میثم را بر دیوار نصب کرده اند . می پرسم این عکس بچگی های میثم است ؟


خواهر میثم با بغض رو به پدرش می کند :« می بینید همه همین را می گویند نه این میثم است. میثم ما . زمانی که رفت فقط ۱۶ سال داشت. بعضی ها گفتند و نوشتند ۱۷ ساله بوده اما اشتباه کردند. او یک جوان ۱۶ ساله بود که نه از سیاست چیزی می دانست و نه حق رای دادن داشت .»


آن روز کسی از اعضای خانواده میثم که دور هم جمع شده بودند فکر نمی کرد که ساعت ده و نیم شب با زنگ تلفن چنین خبر دردناکی بشنوند .تصورش هم برای شان محال بود تلفن زنگ خورد بر صفحه آن شماره موبایل میثم افتاده بود خواهر با ذوق گوشی را برداشت اما غر یبه ای سخن گفت . صدای نا آشنا گفت پسری جوان در منطقه پارک وی از ناحیه شکم تیر خورده است و حالا در بیمارستانی در چهاراه قلهک بستری است . بیمارستانی که آنها هرگز نامش را از یاد نخواهند برد .بیمارستان جواهری .


پدر میثم آن قدر با شنیدن این خبر دستپاچه شد که نفهمید چطور هنگام رانندگی با ماشین یکی از همسایگان از جاده هراز سر در آوررده است .


خواهر میثم می گوید:« گفتم بابا داری به شمال می روی ؟ ما در جاجرود چه می کنیم پدرم حواسش پرت بود . وقتی رسیدیم شهید شده بود. باور کنید هنوز بدنش داغ بود گفتند تازه تمام کرده است . »


هق هق گریه مادر و پدر میثم بلند می شود «دیر رسیدیم و پسرمان را زنده ندیدیم ولی دستهایش هنوز گرم بود .»


میثم آن روز اما تنها نبود . او همراه دو نفر از دوستانش به قول خودشان به شهر رفته بودند . دوستانی که بعدا ماجرای کشته شدن او را برای خانواده اش شرح دادند .آنها برای پدر و مادر میثم از آن روز پر ازدرد گفتند روزی که دوستشان را برای همیشه از دست دادند . آنها تعریف کردند .روز ۲۴ میدان ولی عصر شلوغ بوده، شلوغ تر از آنچه در ذهن نوجوانانی مثل آنها می گذشته است همه جا پر از نیرو بوده است .نیروهای انتظامی و لباس شخصی . آنهامی گویند که با وجود اصرار فراوان نتوانسته اند به محل سخنرانی روز احمدی نژاد وارد شوند.انگار آدم ها از قبل انتخاب شده بودند. به آنها گفته بودند حق شرکت ندارید .


میثم و دوستانش اما پس از این ماجرا سوار بر اتوبوسی راهی چهار راه پارک وی می شوند جایی که زد و خوردهایی بین معترضان به نتایج انتخابات دهم و نیروهای بسیج و لباس شخصی در جریان بوده است . در آن محدوده یک نیروی لباس شخصی دختری را به شدت با باتوم کتک زده وبعد هم روی زمین می کشیده است . میثم که این صحنه را می بیند به شدت عصبانی می شود و اعتراض می کند و جواب اعتراضش هم گلوله ای بود که به شکمش اصابت می کند . دوستانش بعد همه چیز را برای خانواده می گویند :" میثم رو به آن شخص گفته است چرا با دختر مردم این طور می کنی مگر خودت ناموس نداری که بعد از آن صدایش برای همیشه خاموش می شود ."


پدر میثم می گوید : «همیشه نسبت به این برخوردها حساس بود اگر کسی در محله مان مزاحم دختری می شد میثم حتما با آن شخص برخورد می کرد او آن روز هم به گفته دوستانش از این برخوردهای تند خیلی تعجب کرده و رو به آن لباس شخصی گفته چرا دختر مردم را این طور در خیابان می زنی؟ اما می خواهم بپرسم جواب این سوال باید گلوله باشد ؟ آن هم گلوله به پسر ۱۶ ساله ای که هیچ چیز از سیاست نمی داند ؟ هرگز تصور نمی کردم پسرم را در روز روشن به دلیل یک اعتراض کوچک این طور قربانی کنند .»


یک سرباز وظیفه که میثم را در آن حال و روز می بیند به کمک دوستانش به بیمارستان می برد. البته بیمارستانی که مخصوص زنان باردار بوده و چون در آن جا تجهیزات کافی برای درمان یک زخمی وجود نداشته تیم پزشکی نمی توانند کمک زیادی به این جوان کند و او به دلیل خونریزی داخلی جان می بازد .


پدر میثم با اندوه سری تکان می دهد «: اگر به یک بیمارستان مجهز رفته بود و زودتر به او رسیدگی می کردند این بلا به سرمان نمی آمد و الان او را در کنار خودمان داشتیم آن از بچگی اش که در فقر و اندو ه گذشت این هم از اوج جوانی اش که برای همیشه رفت .»


مادر حالا گریه را سر می دهد . یک سال است که آنها حال و روز درستی ندارند و نمی توانند غم از دست دادن کوچکترین فرزندشان را از یاد ببرند .قطعه ۲۵۶ بهشت زهرا ردیف ۱۳۱ شماره ۳۱ تنها جایی است که به این مادر داغدار آرامش می دهد هر بار بی تابی می کند فرزندان اش او را به مزار میثم می برند .


پدر از روزهای سختی که گذرانده می گوید اینکه در این یک سال به دلیل فکر و خیال مدام دچار فراموشی های گاه و بیگاه شده است و با این وضع توان رسیدگی به اوضاع اقتصادی خانواده را هم ندارد . او حالا کمک خرجش را از دست داه است و بدون او بیشتر متاصل شده است .


پدر درباره میثم حرف می زند :« آنقدر عمرش کوتاه بود که حتی نمی توانم درباره اش زیاد حرف بزنم ولی پسر خوبی بود و همه ما از بودنش در خانه راضی و خوشحال بودیم .هیچ وقت از اینکه کار می کند گلایه نمی کرد و همیشه از همه چیز راضی بود و بعد فوری انگار چیزی یادش آمده باشد اضافه می کند.دستهای قوی ای داشت .و دوباره سربه زیر اشک می ریزد.»


پدر میثم که شکایتش را به همه نهادهای قانونی از جمله دادستانی ،دفتر ریاست جمهوری و دفتر رهبری برده است .تاکنون هیچ نتیجه ای نگرفته است. اما با قاطعیت می گوید :« دولت را در این کار مسوول می دانم آنها باید بگویند که چرا پسر بی گناه من را در روز روشن در خیابان کشته اند باید ضارب را دستگیر و زندانی کنند .»


او می گوید:« چند بار افرادی به نام بسیجی به خانه مان آمدند و گفتند از آقایان موسوی و کروبی شکایت کنید وبگویید آنها باعث کشته شدن فرزندتان بوده اند . بعد هم از قول ما خبرگزاری های دولت به دروغ حرفهایی را بازتاب داده اند .»


خواهر و پدر میثم هردو این نوشته های این خبرگزاری ها راا تکذیب می کنند. پدرش می گوید:« به آنها هم گفتم که من از دولت شکایت دارم مگر هر کس از خیابان رد می شود باید تیر بخورد و کشته شود پسر من اصلا از سیاست سر در نمی آورد فقط برای کنجکاوی به خیابان رفته بود آیا این جرم است ؟»


خواهر میثم هم با اشاره به دروغ پرداری این افراد در برخی سایتهای خبری می گوید :«بار دوم که این بسیجی ها به منزل مان آمدند به آنها گفتم چرا از طرف ما دروغ می گویید ما کاری به سیاست نداریم و فقط می خواهیم بدانیم چه بلایی سر عزیزمان آمده حتی به آنها گفتم من از آقای احمدی نژآد سوال دارم یعنی کسی که برای شرکت در سخنرانی شما آمده باید کشته می شد مگر خودتان از صبح آن روز در تلویزیون تبلیغ نمی کردید که جوانان در آن سخنرانی شرکت کنند پس چرا برادر مرا این گونه کشتید ؟»
پدر میثم ادامه می دهد :« وقتی به این جا و آنجا مراجعه می کردم و پی گیرشکایت و چگونگی کشته شدن پسرم می شدم به من می گفتند پسرت اغتشاشگر بوده من همیشه به آنها می گفتم پسر ۱۶ ساله من اصلا نمی دانست سیاست چیست او حتی نتوانست رای بدهد حالا چطور اغتشاشگرشده است ؟ اما یک روز قاضی پرونده پسرم تکلیف را مشخص کرد رو به من گفت به نتیجه نمی رسی بی خود خودت را خسته نکن .او گفت من ده بار مامور فرستادم تا فرمانده بسیج را برای پی گیری وضعیت پرونده پسرت احضار کنم اما او نیامد از این حرفها فهمیدم که کسی پاسخگویمان نیست .پسر ۱۶ ساله ام را از من گرفتند و به جایش در آخر یک کارت خانواده شهید به ما دادند . نمی فهمم این کارت به چه درد ما می خورد . من به جای این کارت می خواهم قاتل پسرم را معرفی و محاکمه کنند .»

۱۳۸۹ مرداد ۲۸, پنجشنبه

سی و سه اصل طلایی جنبش نافرمانی مدنی







نافرمانی مدنی مجموعه تاکتیکها و رفتارهای اجتماعی است که برای تغییر مسالمت آمیز نظام سیاسی از سوی مردم بکار می رود و از گرد همائی ها و تظاهرات و اعتصابات و آگاهی دادن ها و چالش هر روزه اقتدار حکومتی، هر اقدامی را که به سود مردم و در مخالفت با رژیم باشد در بر می گیرد. مهم ترین اصول نافرمانی مدنی شامل این موارد است:


1. اخلال در روال عادی جامعه


2. ایجاد تجمعات در اشکال متفاوت


3.مختل کردن نقل و انتقالات روزانه و امورعمومی در شهرها (مانند: ايجاد ترافيك هاي سنگين در خیابان ها، بوق زدن هاي متوالي و روشن كردن چراغ های اتومبيل در ساعات مشخص روز، اخلال در رعایت ساعات خاموشی و سوء مصرف منابع عمومی و...)


4.استمرار در اجرای گردهمایی‌های خاموش و اعتراض های خزنده فردی در مراکز تجمع شهری(مانند: ایستگاه های اتوبوس،مراکز خرید، پارک ها و...)


5.تحصن‌های مسالمت‌آمیز


6.تلاش برای جلوگیری از بازگشت به زندگی عادی


7.در معرض دید همگانی قرار دادن نمادها و شعارهای جنبش


8. اعتصاب با هدف اخلال در چرخه اقتصادی( از قبيل بستن مراكز تجاري و بازارها، تاخير در حضور در ادارات براي كارمندان و تعجيل در خروج ها، عدم پرداخت به موقع قبوض آب و برق و تلفن و گاز و...)


9.جلوگیری(از) و یا اعتراض(به) تصمیمات دولتی در تمامي سطوح(از کوچک ترین نهادهای دولتی تا عالی ترین ارگان های تصمیم سازی و تصمیم گیری)


10.تشویق ماموران نظامي و انتظامی به سرپیچی از دستور و خودداری از تیراندازی به مردم و همچنین تخلیه روانی آنها از طریق گفتگو و زیر سوال بردن مشروعیت اعمال آنها


11.ایجاد مراکز متعدد در رهبری جنبش


12.تهدید مقامات دولتی به محاکمه حقوقی در آینده


13.گفت‌وگو و مکاتبه گروه‌های حقوق بشری با رسانه هاي مستقل


14.خبر و اطلاع رساني به شیوه های گوناگون به گروه های هدف


15.جنبش شعار نويسي در تمام معابر، خيابان ها و مراكز پررفت و آمد، ديوارهاي مدارس، مراكز آموزش عالي و ادارات و نهادهاي دولتي


16.تهيه و انتشار خبرنامه و تراكت به مناسبت هاي گوناگون و به صورت مستمر


17.استفاده از جنبش نرم افزاري و اينترنتي از قبيل ايميل، وبلاگ و سايت جهت اطلاع رساني، آگاهی بخشی، خبر رساني


18.استفاده از تلفن همراه و سرويس پيام كوتاه به عنوان یک ابزار ارتباطی


19.حضور در پشت بام ها و سردادن شعارهاي سازماندهي شده در به رسميت نشناختن مشروعيت و عدم مقبوليت نظام


20.خروج سرمایه‌ها و پس‌اندازها از بانک‌ها و موسسات اعتباری


21. امتناع از همکاری برای دریافت و یا ارایه اوراق شناسایی


22.خروج از قانون و امتناع از اجرای آن به اشكال گوناگون


23.طرح مطالبات آزاديخواهانه در قالب هاي مختلف


24.شبكه سازي هاي اجنماعي در سطوح كوچه ها، محلات، خيابان ها و ایجاد شبکه های ارتباطی اینترنتی با شهرستان ها از طریق وبلاگ و ایمیل


25.سازماندهي شبكه هاي صنفي زنان، دانشجويان، كارگران، معلمان، دانش آموزان، بازاريان به منظور هماهنگی در اقدام و همچنین بازدارندگی


26.به راه انداختن جنگ رواني عليه رژیم در تمامی سطوح با استفاده از تهییج و تبلیغ


27.پاره کردن تراکت های تبلیغاتی رژیم در خیابان ها و معابر و رنگ پاشی روی عکس ها و تصاویر مقام های حکومتی


28.استفاده از تمامی تکنولوژی های سنتی و نرم افزاری برای درهم شکستن چهره دیکتاتوری و تمامی مظاهر رعب آور آن (مانند پیامک های حاوی طنز، ناسزاگویی های محفلی، کاریکاتور سازی، هجو و...)


29.تحريم تمامي مناسبت هاي تقويت كننده مشروعيت بخش به رژيم


30- آموزش نافرماني مدني به صورت انتشار و توزيع جزوه هاي راهنمای مدون و سی.دی های کامپیوتری


31. تولید فکر و طراحی نقشه و راهکارهای به روز شده برای نافرمانی مدنی


32.تدوين استراتژي هاي مدون براي گذار از نافرماني مدني به بدفرماني مدني


33.آماده سازی نیروها در تمامی سطوح برای تغییر کاربری جنبش از بدفرمانی مدنی به جنبش اعتراضی آشکار در دوران پساگذار ...


مهم ترين نكته اي كه در تدوين، سياستگذاري و اجراي جنبش نافرماني مدني در "حوزه ي مقاومت مدني " بايد لحاظ نمود القا و نهادينه ساختن اين حقيقت انكار ناپذير است كه جنبش نافرماني مدني در واپسين گام،

پوستر هاي روز قدس

كروبي روز قدس به خيابان مثل هر سال خواهم آمد

حکومت کنونی نه بر پايه جمهوريت است نه بر پايه ديانت



مهدی کروبی با بیان این که "مردم باید برای حکومت دینی یا غیردینی تصمیم بگیرند و مي توانند هرگونه حکومتی را برای خود تعيين کنند، گفت: اين حکومتی که امروزه مشاهده می کنيم نه بر پايه جمهوريت است نه بر پايه ديانت اين حکومت آن حکومتی نيست که رهبران به مردم وعده داده بودند. بايد جمهوريت نيرومندتر باشد. ساير حکومت ها را نفی نمي کنم مردم هرچه را بخواهند خواهم پذيرفت.

به گزارش وبسایت مهدی خزعلی، کروبی که در یک ارتباط اینترنتی به سوالات گروه های مختلفی از مردم پاسخ می گفت درباره شرکت در راهپیمایی روز قدس گفت: در خصوص راهپيمايی روز قدس بايد بگويم اين راهپيمايی هر ساله برگزار مي شود و ما هم در آن حضور خواهيم داشت و در مورد تشکيل هسته های اوليه و برنامه ريزی برای اين روز درحال مشاوره با دوستان هستيم و نتيجه را اعلام خواهيم کرد.


در روز قدس به حکومت اجازه سوء استفاده ندهید


کروبی در آخر گفت: یک سفارشی دارم و تاکيد مي کنم روز قدس در پيش است و ما هم در راهپيمايی شرکت مي کنيم مساله حقی است که از يک ملتی تضعيف شده است. خواهش مي کنم که مواظب باشيد شعاری ندهيد که حکومت از آن سوء استفاده کند. دوما ممکن است که از طرف خودشان بين شما نفوذی بفرستند تا فضا را تهييج کنند. خواهش مي کنم که سايرين را دعوت به آرامش کنيد. حرمت روزه را نگه داريد. خواهش ميکنم، عده ای قليلی که با عذر شرعی که دارند و روزه نيستند حرمت نگاه دارند تا حکومت از آن سوژه نسازد. عکس پاره امام را نشان مي دهند دستانش پيداست اما سر و کله اش پيدا نسيت. همه شما را به خدا می سپارم. موفق باشيد.

۱۳۸۹ مرداد ۲۷, چهارشنبه

Poll: با توجه به جو خفقان در ایران و مقدورات محدود رسانه ای جنبش در داخل کشور، از رسانه سبز ایران (رسا) که پخش ماهواره ای آن در ماه رمضان آغاز می شود چه انتظاری دارید

شيوا نظري آهاري را ازاد كنيد

بینا داراب زند







شیوا نظرآهاری، سَروِ ایستاده






شیوا را از زمان نوجوانی اش می شناختم. دختری پرشور، شجاع و متعهد به اعتقاداتش! در این زمانه کم پیدا می شوند که شجاعت و جسارتِ عمل کردن بر مبنایِ باورهایشان را داشته باشند. شیوا در میان ایشان، شجاع ترین است. باید اعتراف کنم زمانی که خبر بازداشت هایش را می شنیدم، در عین تأسف برای نا ملایمتی هایش، بیشتر نگرانِ حال و احوال خانوادهِ بازجویش می شدم که پس از ساعت ها و روزها کوبیدن بر دیوار بتنی، به خانه اش می رفت و دق و دلی شکست اش را بر سر زن و فرزند بیگناه اش خالی می کرد.


او از سال 1381 به کارهای حقوق بشری بخصوص حمایت از زندانیان سیاسی روی آورد. فعالیت خود را از "کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی" آغاز کرد. اما، پس از چند سال، ظرف "کمیته گزارشگران حقوق بشر" و دفاع از کلیه حقوق دمکراتیک انسان ها را برای ادامه مبارزاتش مناسب تر تشخیص داد و تا زمان بازداشت های پی در پی اش در سال گذشته پیگیرانه ادامه داد. و همین پیگیریِ مجدّانهِ او در احقاق حقوق دمکراتیک انسان ها، خاری در چشم مرتجعین فاشیست و مانعی برای پیشبردِ سرکوب هایشان بود. اگر قرار است که خفقان بر این جامعه تحمیل شود، پس شیوا نظرآهاری نباید آزاد باشد تا فریادش صدایِ آزادیخواهان این مرز و بوم باشد.


اگر به زندانیان سیاسی در تمامی زندان های ایران رجوع کنید، به رغم باورها و ایدئولوژی های متنوع شان، یک چیز مشترک دارند. آن هم، شماره تلفن شیوا نظرآهاری است. او، هر روز، ساعت ها به درد دل های ایشان گوش می کرد. از دردهای شکنجه هایشان تا غم های دوری از دوستان و خانواده هایشان و حتی گله های رفیقانه از هم بندی ها و هم سلولی هایشان! او، همراه با دوستان و همکاران خود، که همگی در سال گذشته مورد هجوم وحشیانه و غضب آلود ارتجاع قرار گرفتند، به خانواده های زندانیان سر می زد و مرهمی بر زخم های روحی شان می گذاشت. کودکانِ ایشان را به جای پدر و مادر زندانی شان نوازش می کرد و با سخن گفتن از ارتباط روزمره اش با ایشان به آنها اطمینان می داد که روزی همراه با پدر و مادر به خانه شان وارد خواهد شد. بطور خلاصه بگویم، نزدیکترین معنی برای فرشتگان، پندار و کردار شیوا نظرآهاری است.


ممکن است سوأل شود که اگر تا این حد نسبت به او ارادت و محبت داشتم، پس چرا قریب به یکسال در مورد بازداشت اش سکوت کردم؟ در پاسخ، با شرمندگی باید بگویم، می پنداشتم که با علنی نکردنِ میزان نزدیکی و ارادتم به او، حمایت اش می کنم. اما، اینک می فهمم که بزرگی و عمق تأثیر او در زندگی مبارزان و مبارزات مردمی به حدی بیش از من و امثال من است که تماسش با من، به اندازه ارزنی در پرونده سازی علیه او اثر نداشته و ندارد.


ملت آزادهِ ایران!


در روز سیزدهم شهریور ماه، در شعبه 26 دادگاه انقلاب، پرونده او با اتهاماتِ دروغینِ "محاربه" و "تبانی برای ارتکاب به جرم" رسیدگی می شود. من هم مانند وکیل او نگرانِ انتقام مرتجعین از ایستادگیِ چنین سَروِی هستم. بیاییم و دست در دست، از پیگیرترین حامی زندانیان سیاسی حمایت کنیم. امروز نوبت ماست تا با اعلام حمایت و اقدامات خود از سالها کوشش و زحمتِ خستگی ناپذیر او و همراهانش قدردانی کنیم.










رهنورد :ما زنان همه شیوا نظرآهاری هستیم،ما را هم متهم کنید

چکیده : ما شیوانظرآهاری ها، همانطور که در محراب نماز می گذاریم ،در محراب باور اندیشمندان با کلکسیونی از شیطانها مبارزه می کنیم .این کلکسیون در ویترینی به طول تاریخ و عرض جغرافیا در چهار گوشه ایران و جهان چیره شده .به شیطانهای بزرگ ،شیطانهای کوچک.ما، نه براندازیم، نه محارب ،نه تبانی کننده برای ارتکاب هیچ گونه جرمی و نه مبلغ علیه نظم جمهوری اسلامی .

کلمه :دکتر محمد شریف به تازگی در مصاحبه ای نسبت به اتهامات سنگینی که دادگاه انقلاب متوجه شیوا نظرآهاری ،روزنامه نگار و فعال حقوق بشر کرده ،اظهار نگرانی شدید کرده است .یکی از این اتهامات محاربه است که مجازات سنگینی در قوانین ایران دارد.دکتر زهرا رهنورد ،هم زمان با اظهار نگرانی وکیل مدافع شیوا نظر آهاری و فعالان حقوق بشر با نوشتن یادداشتی در باره اتهامات وی ، نوشته است که همه ما زنان مثل شیوا هستیم هستیم ،پس ما را نیز متهم کنید.

 
متن کامل این یادداشت به این شرح است :

برای شیوا نظرآهاری و دادگاه او ،و نتیجه دادگاهش نگرانیم.


زیرا همه ما ،شیوا نظرآهاری هستیم .ما، نیمی از جمعیت ایران، ما زنان همه شیوا نظرآهاری هستیم.به گفته وکیل شیوا ،به او سه اتهام تفهیم شده است .


یکی محاربه است و موضوع ماده ۱۸۶ و دیگری اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم است موضوع ماده ۶۱۰ و در نهایت تبلیغ علیه جمهوری اسلامی .


اما ،ما ،شیوا نظرآهاری ها ،هیچ یک از این اتهامات را قبول نداریم.


ما، نه براندازیم، نه محارب ،نه تبانی کننده برای ارتکاب هیچ گونه جرمی و نه مبلغ علیه نظم جمهوری اسلامی .


اما ما دانشجوی ستاره داریم ،زیرا از حقوق بشر دفاع می کنیم ،ما به معنای خاصی همه محاربیم ،در ادبیات قرآنی با تعبیری سرشار از اخلاق و ایمان و اخلاص ،محارب از حرب می آید و محراب نیز از همین ریشه حرب است.


ما شیوانظرآهاری ها، همانطور که در محراب نماز می گذاریم ،در محراب باور و اندیشه مان با کلکسیونی از شیطانها مبارزه می کنیم .این کلکسیون در ویترینی به طول تاریخ و عرض جغرافیا در چهار گوشه ایران و جهان چیره شده .به شیطانهای بزرگ ،شیطانهای کوچک.


شیطان فقر،شیطان نابرابری و ظلم و بی عدالتی ،شیطان دروغ و اهانت به کرامت انسانی ،شیطان قدرت و خودکامگی و تزویر ،شیطان تبعیض و خشونت .


شیوا نظرآهاری ،هیچ یک از این اتهامات را نمی پذیرد ،زیرا هیچ یک از این موارد ،مصداق محاربه به معنای قضایی و سیاسی نیست ،بیش از این به زنان ایران اهانت نکنید.


شیوای عزیز را از آن زمان که حقوق بشر را بر هر حقی ترجیح داد و در حالی که می توانست شاگرد اول کلاس مهندسی عمران باشد ،شاگرد اول دانشگاه عدالت و آزادی شد ،می شناسم.


ستاره ای که حاکمیت متکبر و دیکتاتور بر کار نامه دانشگاهی اش وارد کرد و نمی دانست که او را چون ستاره ای بر پیشانی جنبش سبز قرار می دهد و او را به قصه دختران ماه پیشانی و رویاهای مان پیوند می دهد .همان دختر قصه ها که مهمترین ویژگی اش رحم و دلسوزی برای بینوایان و ناتوانان بود . همانها که من هم به عشق آنها و برای دفاع از حق از دست رفته شان دل به دریا زده ام.


شیوا اولین کسی بود که فضاحت زندان کهریزک را برملا کرد ،آن هم در زمانی که هنوز فضاحت کودتای انتخاباتی اتفاق نیفتاده بود و در درجه اول برای او که مدافع حقوق بشر بود و برایش فرقی نمی کرد که زندانی یک قدیس باشد یا یک مبارز ،یا جانی …چرا که حقوق زندانی قاعده ای جهانی است و این مراحل بعدی است که شرافت زندانی سیاسی آبروی ملت است و همه در پی احقاق حق آنها هستیم.


امروز کینه های عمیقی که از بر ملا شدن فجایع زندان کهریزک بر پیشانی حاکمان پینه بسته گریبانگیر شیوا و همه مدافعان حقوق بشر شده است .اما شیوا تنها نیست ، آن اندیشه ای که همه حق طلبان را به هم نزدیک می کند ، همه ی ما را ، من وشیوا ،بهاره هدایت و مهدیه گلرو ، عاطفه نبوی و .. را به هم پیوسته تا تحقق حقوق انسانی ،آزادی و دمکراسی پافشاری کنیم.


پس ما زنان همه شیوا نظرآهاری هستیم ،همه ما را مجازات کنید!



۱۳۸۹ مرداد ۲۶, سه‌شنبه

اهنگ


http://www.4shared.com/video/L4rG4NX4/sandi.html


اهنگ سندي كه خطاب به بسيجي هاست


اين اهنگ هم واسه محسن نامجو كه تيكش باز به بسيجي هاست


http://www.4shared.com/video/GUNPbUdB/NAMJOO.html



شعر

حد شرعی به گل لاله و نرگس زده است


حاکم شرع که غارتگر دشت و دمن است




این چه بوئی است که از زیر عبا می اید


که چنین باعث دل سردی مشک ختن است




نطق هایش همه جز تهمت و فحاشی نیست


واعظ شهر چه با تربیت و خوش سخن است


داده بودند خبر بت شکنی می اید


بت شکن امد و دیدیم که پیمان شکن است




مذهب مرجع تقلید اگر بی وطنی است


سوگه برخاک وطن مذهب و ائین من است







روز قدس 89


12شهریور روز قدس، تا فرصت هست، موسوی و کروبی اعلام حضور کنند





با شروع ماه رمضان، جرقه ای که در ذهن فعالین زده می شود، روز قدس و راهپیمایی آن روز است. جمعه 12 شهریور 89 روز قدس است. سال 88، جنبش سبز حضوری خیره کننده و تاریخی در این روز داشت. خاصیت این روز و روزهای مشابه مانند عاشورا این است که به دلیل برپایی راهپیمایی حکومتی، حاشیه امنیت نسبی برای حضور مردم در کنار حکومتی ها ایجاد می گردد. فرصتی که در سال 2-3 بار بیشتر پیش نمی آید. در روزهایی مانند 22 خرداد و 18 تیر، بدلیل عدم وجود چنین حاشیه امنیتی، ترسی منطقی از حضور برای مردم وجود دارد. پس این تک فرصت ها را باید قدر دانست. موسوی در آخرین مطلبی که از او منتشر شد، در جمع جوانان ودانشجویان استانهای مختلف، در پاسخ به سوالی گفته بود: "همان طور که همه بدان واقفیم و قانون اساسی نیز در بند ۲۷ به آن اشاره کرده اعلام خواست ها، مطالبات و حق اجتماعات جزو حقوق روشن مردم است و کسی نمی تواند این حق را از مردم سلب کند در نتیجه هرزمان که مردم لازم ببینند از این حق استفاده خواهند کرد و منتظر پیام من و امثال من نخواهند بود."


حتی اگر این موضوع را بی ارتباط با راهپیمایی روز قدس بدانیم، بر ماست که برای حضور گسترده مردم در این نهایت تلاش را کرد. از سوی دیگر چه بهتر که رهبران نمادین جنبش، آقایان کروبی و موسوی هر چه سریعتر در این مورد اظهارنظر کرده و اعلام حضور نمایند








جستجو


شعار نویسی

شعار نویسی