سبزهای گمنام/وضعیت نامناسب جسمی و روحی قنبر پوریان

وضعیت جسمی و روحی ایوب قنبرپوریان یکی اززندانیان بند ۳۵۰ زندان اوین وخیم گزارش می شود .




به گزارش خبرنگار کلمه، قنبر پوریان یکی از شهروندان معترض به نتیجه انتخابات است که به خاطر شرکت در راه پیمایی روز ۲۵ خرداد سال گذشته دستگیر شده و از آن زمان تاکنون بدون یک روز استفاده از حق قانونی مرخصی در زندان به سر می برد .



وی که خانواده اش نیز در شهر خرم آباد به سر می برند ۱۵ ماه دوران حبس خود را با ملاقاتهای محدود سر کرده است و نزدیک به یک سال نیز بلاتکلیف و بدون تشکیل دادگاه در زندان نگهداری شده است . به تازگی حکم پنج سال حبس قطعی به مادر این زندانی ابلاغ شده است .



قنبر پوریان ۲۰ ساله ، سرپرستی از مادر ، برادر وخواهرانش را پس از فوت پدرش بر عهده داشته است . او به دلیل نگرانی از وضعیت بلاتکلیف خانواده اش دچار فشارهای روحی شدید شده و اکنون داروهای اعصاب و روان استفاده می کند . او در این روزها در وضعیت نامناسب جسمی و روحی به سر می برد .مادر قنبرپوریان به علت مشلات شدید مالی و اقتصادی به ندرت می تواند برای دیدار با فرزندش به تهران سفر کند.



خانواده وی درباره وضعیت او ابراز نگرانی می کنند و دلیل تدوام بازداشت او را که یک کارگر ساده نان آور خانواده اش بوده نمی فهمند

اعتصاب و ناآرامی در پیش است

نیروهای امنیتي ایران پس از سرکوب اعتراضات سیاسي متعاقب انتخابات بحث انگیز ریاست جمهوري سال گذشته، اکنون در برابر نوع تازه اي از تهدید داخلی به حالت آماده باش در آمده اند: اعتصاب و اعتراضات مدنی بر سر اجرای طرح قطع یارانه ها.



مقامات ارشد پلیس ظرف ماه هاي گذشته و به دلیل نگراني از به راه افتادن موج تازه ای از تنش ها بر سر قطع یارانه ها، به صدور مجموعه ای از هشدارها دست زده اند. برخی بیم آن دارند که این ماجرا سبب افزایش زنجیره اي قیمت ها و وخامت اوضاع اقتصادی در کشوري شود که هم اکنون نیز از تورم بالا و نرخ بالای بیکاري رنج مي برد.



حسین سجادنیا رئیس پلیس تهران در جمع رهبران اتحادیه ها با تأکید بر حیاتی بودن مسائل امنیتي در استحکام اقتصاد کشور، گفت: "صعود قیمت ها اسباب نگراني در جامعه شده و این برای ما اهمیت زیادي دارد."



لحن به کار گرفته شده از سوی سجادنیا و سایر مقامات کشور، از جنس هشدارهای دولت نسبت به نقش دسیسه های خارجی در بحبوحه سرکوب اعتراضات به انتخاب مجدد احمدی نژاد در ژوئن 2009 است.



این تهدیدها حکایت از تلاش دولت براي انداختن گناه مشکلات اقتصادي ایران به گردن خارجی ها و همکاران داخلي آنها دارد. سجاد نیا آخرین مقام ارشد ایراني است که ظرف چند روز گذشته به طور مستقیم از احتمال بروز خشم عمومي در نتیجه وخیم تر شدن شرایط اقتصادي سخن گفته است.



اسماعیل احمدي مقدم،فرمانده ارشد نیروي انتظامي کشور نیز گفته بود: "آنها قصد دارند با فشار اقتصادي، کشور را در آستانه بحران، شورش و عدم امنیت قرار دهند و نافرماني مدنی را دامن بزنند."



در همین حال، همزمان با محدودیت مبادلات ارزي اعمال شده از سوي امارات متحده عربي با بانک های ایراني فعال در دوبي در اواخر ماه گذشته، نشانه هاي وخامت اوضاع در اقتصاد ایران به خوبي نمایان شد.



این رویداد ناشي از دشواري هاي بوجود آمده در ورود و خروج ارز به ایران در راستاي تحریم هاي بین المللي وضع شده علیه برنامه هسته اي این کشور ارزیابي مي شود. کشورهاي غربي در هراسند که برنامه هسته اي ایران پوششي برای دستیابي به تسلیحات هسته اي باشد.



محدودیت های ارزي سبب بروز مشکل برای بازار داخلي ارز ایران شد و تجاراز ترس کاهش ارزش ریال، در صدد برآمدند آن را به ارز سایر کشورها تبدیل کنند. گزارش شده است که در اوج این بحران جدید، تجاري که برای تبدیل ریال به ارز در خارج بانک مرکزي تجمع کرده بودند، با پلیس درگیر شده اند.



از آن پس، بانک مرکزي برخی از محدودیت های تبدیل ارز را رفع کرده است اما همچنان محدودیت 2000 دلار را برای تبدیل ریال به ارز درنظر گرفته است.



ناآرامي ها در بازار ارز با اعتصاب بازاریان صنف طلافروش در بازار تهران و شماري دیگر از شهرهاي سراسر کشور در واکنش به اعمال قانون مالیات 3 درصدي بر معاملات همزمان شد. بازاریان بانفوذ تهران از اعمال قانون مالیات نگران هستند زیرا سبب تسلط بیشتر دولت بر سود آنها از معاملاتشان می شود.



این دومین بار در طول سال جاري است که بازاریان در اعتراض به اجرای طرح دولت برای کاهش اتکا به درآمدهاي نفتي و افزایش مالیات ها دست به اعتصاب زدند.



در ماه ژوئیه، بخش بزرگي از بازار تهران به مدت 12 روز دست به اعتصاب زدند. وبسایت هاي نزدیک به مخالفان سیاسي گزارش دادند که یکي از تجار شناخته شده پارچه در جریان حمله لباس شخصي هاي طرفدار دولت به بازار براي شکستن اعتصابشان، کشته شده است.



در راستای انجام تمهیدات حساب شده تر از سوی مقامات ایراني، دادستان تهران پنجشنبه گذشته اعلام کرد قوه قضائیه با کساني که از طریق بستن بازار و یا ایجاد شبهه "در صدد برهم زدن نظم عمومي" برآیند، برخورد قانوني خواهد کرد. اظهارات وي بازتابي از هشدار های پیشین مرتضي تمدن فرماندار تهران بود. وي گفته بود دولت با بازاریاني که در صدد افزایش قیمت ها برای مصرف کنندگان باشند، برخورد خواهد کرد.



آقاي تمدن در سخناني که روز چهارشنبه توسط خبرگزاري فارس به چاپ رسید گفت: "اگر قیمت ها افزایش یابد، این تنها به دلیل سوء استفاده غیرمنصفانه و جنگ رواني خواهد بود. این ها هیچ ربطي به طرح اصلاح قیمت ها و هدفمند کردن یارانه ها ندارد. برخي احساسات بازار را جریحه دار کرده اند و در حال سوء استفاده از این موقعیت هستند."



سیستم کارساز یارانه ها در ایران که بعد از پایان گرفتن جنگ ایران و عراق در سال 1988 به شکل موفقیت آمیزي اجرا شد، همچنان جزو موضوعات حساس است زیرا خانواده هاي متوسط ایراني روي آن حساب مي کنند.



به گفته آخرین گزارش صندوق جهاني پول، نرخ حمایت از هر خانواده 4000 دلار در سال است.



مقامات رسمي همچنان در مورد زمان قطع شدن یارانه ها سکوت کرده اند. مقامات ایراني در روزهاي اخیر اعلام کرده اند که ذخیره عظیمي از مایحتاج عمومي وجود دارد که دولت امیدوار است بتواند در صورت بالارفتن ناگهاني قیمت ها آن را در میان مردم توزیع کند. به مصرف کنندگان کم درآمد وعده داده شده است که کوپن روغن و برنج دراختیارشان قرار خواهد گرفت.



اما پرداخت نقدی یارانه ها که به خانواده ها وعده داده شده بود، هنوز به اجرا در نیامده اگرچه قرار بود این مبلغ ماه گذشته و قبل از بالا رفتن قیمت ها به حساب بانکي خانواده ها ریخته شود. این مبلغ ناچیز در حدود 24 دلار در ماه است و معناي آن این است که به هر خانواده چهار نفره کم تر از یک سوم یارانه هاي دولتي تعلق مي گیرد.



تحلیلگران صندوق بین المللي پول مي گویند بهاي انرژي مي تواند در نتیجه حذف بودجه حمایتي، از 4 تا 20 برابر قیمت های فعلی افزایش یابد. منتقدان دولت نگرانند "شوک قیمت" مي تواند سبب افزایش نرخ تورم شود. سال ها پس از آنکه نرخ تورم کشور دو رقمي بوده است، بانک مرکزي ایران نرخ تورم در ماه مه را زیر 10 درصد اعلام کرده است.



یکي از رهبران کارگري در استان همدان که با مشکل عظیم بیکاري دست به گریبان است، روز پنجشنبه هشدار داد درصورتیکه دولت مشکلات قابل پیش بیني بااجرای طرح قطع یارانه ها را حل نکند، ممکن است اعتراضات کارگري اجتناب ناپذیر باشند.



وب سایت هاي نزدیک به مخالفان سیاسي ایران ظرف ماه هاي گذشته به دفعات از تجمعات پراکنده کارگراني گزارش داده اند که حقوق چندین ماه خود را دریافت نکرده اند.



احمد معبودي یکی از رهبران کارگري و مقام ارشد شوراي اسلامي کارگري همدان که در جمع گروهي از نمایندگان کارگري سخن مي گفت و سخنان وي از سوي خبرگزاري ایلنا به چاپ رسیده، گفت: "با درنظر گرفتن اینکه اجرای طرح یارانه ها سبب افزایش قطعي قیمت ها خواهد شد، ما انتظار داریم دولت از کارگران و خانواده هاي آنها حمایت کند"



آقای معبودی گفت: "باید به نظرات کارگران توجه شود؛ در غیراین صورت ما شاهد اعتراضات گسترده کارگران در سراسر کشور خواهیم بود."

اقتلونی، ارجمونی، لاتعلنوا اسرارنا

ابراهيم نبوي

قضیه سفر احمدی نژاد به لبنان چه شد؟ آیا قرار است برود و در یک مسابقه پرتاب سنگ شرکت کند. گروهی گفته اند که بناست احمدی نژاد مورد استقبال با شکوهی قرار بگیرد، اما یک عده دیگر هم می گویند ممکن است سفرش لغو شود. البته فکر می کنم اگرچه رئیس جمهور محترم که یک تپه گلکاری نشده در کشور باقی نگذاشته، و بقیه امورات خود را در حیات خلوت آمریکا، انجام می دهد و بنابه گزارش مسوول تاسیسات ساختمان سازمان ملل، همیشه بعد از سفر احمدی نژاد باید کل سیستم فاضلاب ساختمان مذکور سرویس کامل شود، قطعا از تپه های جنوب لبنان نخواهد گذشت. یکی از آگاهان گفت: "ولی خودمانیم مسجد هم اگر چه توسط برخی از عابران برای خیلی کارهای نامربوط مورد استفاده قرار می گیرد، جای این کارهای پرسروصدا نیست. آن هم در بیروت که اگر نصرالله ساعت هفت یک بمب نیم تنی منفجر کند و آلودگی صوتی ایجاد کند، عبدالله همسایه شان ساعت هشت یک بمب یک تنی منفجر می کند." به همین دلیل است که ناظران آگاه می گویند لبنان هم مثل مسجد جای آلودگی صوتی نیست. یکی از آگاهان به نام پروین احمدی نژاد گفت " ول کن اخوی! یک سری برو مشهد هم سرت سبک می شود، هم مشکلات خراسان که تا حالا دویست بار حل شده یک بار دیگر هم حل می شود."



به گزارش خبرنگار ما تعدادی شیر پاک خورده گفته اند که طرف بهتر است به بیروت نرود، به گفته آنان داداش مان که آقا شجاع ارادانی است، خانه ننه جان هم با هلیکوپتر می رود از فرط محبوبیت، لبنان که جای خودش دارد. یک کارشناس وابسته به تشریفات ریاست جمهوری گفت "البته دو سه روزی است که هی دارند پلم پولوم پیلیم می کنند، ببینند که برود یا نرود." اما دولت ایران بعد از سی سال که ماهی یک بار در فضیلت کمک تسلیحاتی و مالی به حزب الله لبنان نطق کرده، تازه خبر داده است که چون سلاح های ایرانی ارزان است، حزب الله می خواهد از ایران اسلحه بخرد.



یکی از مخالفان حزب الله گفت "انگار پول باباش است، تو که پول اش را خودت می دهی، حالا که می خواهی بفروشی اصلا پول نگیر. به نظرتان مردم اینقدر ببو هستند؟" البته یکی از مهم ترین دلایلی که احتمالا سفر لبنان لغو خواهد شد، یا با اعتراض وسیع مواجه خواهد شد، اعتراض بیکاران در بیروت است. از پنج شش سال قبل دهها هزار نفر در بیروت و اورشلیم و نوار غزه بخاطر کارهای جمهوری اسلامی و بخصوص حسن عباسی از کار بیکار شدند، در واشنگتن هم همین طور، گویا گفته شده دویست هواپیمای چارتر از ماموران سابق سیا برای سفر احمدی نژاد به بیروت خواهند رفت تا آنها هم به وی اعتراض کنند.



دنی یاشولی، یکی از جاسوسان موساد که پنج سال است بیکار شده است، در مصاحبه ای با شبکه تلویزیونی بودبود اعلام کرد "هفت هزار نفر از جاسوسان موساد در پنج سال گذشته از کار بیکار شدند و زن و بچه شان گرسنه مانده اند و زن من به همین دلیل از من طلاق گرفته و من برای اعتراض به سفر احمدی نژاد در بیروت خواهم بود." به گفته سازمان جاسوسان بدون مرز که دفتر اصلی آن در بیروت است، حداقل 14هزار نفر از مردم لبنان، فلسطین، نوار غزه، نابلس، حیفا، اروشلیم و جاهای دیگر بخاطر کارهای آقای حسن عباسی از موساد اخراج شده و کارشان را از دست داده اند. دیوید تاتنهام جاسوس سازمان سیا نیز به خبرنگاران گفت " من سالی هشتاد هزار دلار از آژانس مرکزی اطلاعات( سیا) حقوق می گرفتم، ولی یک روز جیم، مدیرکل خاورمیانه مرا احضار کرد و به من گفت اخراجی، من اعتراض کردم و او تعدادی دی وی دی از سخنرانی های یک فرمانده سپاه به نام حسن عباسی را برای من پخش کرد. من دیدم که تمام اسراری که ما می خواهیم با زحمت به دست بیاوریم، این فرد بطور علنی اعلام کرده. در ابتدا فکر کردم که این فرد توسط اف بی آی ربوده شده و مجبورش کرده اند که اعتراف کند، ولی به من توضیح دادند که این سخنرانی ها رسما در دانشگاههای ایران انجام می شود و تلویزیون ایران آنها را رسما پخش می کند."



جیم بسینگر، برادر کیم بسینگر، مدیر بخش خاورمیانه سیا در مورد اخراج 5238 نفر از جاسوسان این سازمان گفت: "ما هیچ مشکلی با این افراد اخراج شده نداشتیم، مساله این بود که وقتی می توانستیم با خرید یک دی وی دی به قیمت دو دلار در تهران، اطلاعاتی به ارزش حداقل دویست میلیون دلار را به دست بیاوریم، سازمان خزانه داری آمریکا به ما دستور داد عوامل اطلاعاتی مان را اخراج کنیم." موشه چایکوفسکی مدیر بخش حفاظت اطلاعات موساد نیز در این مورد به خبرنگار ما گفت: "ما خیلی از کارمندان را اخراج نکردیم، بلکه برای تدریس در مدارس و یا کار در بخش خدمات به کار گرفتیم، اما در مورد خیلی از افراد چاره ای نداشتیم. ببینید! ما به مدت 25 سال هر سال بین 300 تا 400 میلیون دلار خرج می کردیم تا رابطه حزب الله و ایران، کمک تسلیحاتی، سیاست ها و استراتژی ایران، روش همکاری حماس و تهران رو از طریق یک شبکه جاسوسی عظیم که از تل آویو تا پاریس و بغداد و استانبول و اصفهان و تهران و مشهد وجود داشت، را بفهمیم، توجه کنید که مساله ما فقط پول نبود، ما هر سال حداقل سی نفر کشته و صد نفر گروگان می دادیم. اما وقتی سی دی های آقای حسن عباسی به دست ما رسید، دیگه ما نیازی به این اطلاعات نداشتیم، او همه اسرار جمهوری اسلامی رو گفته بود. ما تصمیم گرفتیم ایشون رو بدزدیم و به عنوان یک گنج اطلاعاتی از او استفاده کنیم، اما بعدا متوجه شدیم که او بطور عادی همه اسرار مورد نیاز ما رو به ما می ده. به همین دلیل مجبور شدیم بخاطر صرفه جویی در بودجه چند هزار نفر را اخراج کنیم."



حس الف خ که نخواست نامش فاش شود، یک فروشنده لباس های زیر زنانه در بیروت گفت "برای من خیلی سخت بود، وقتی که دی وی دی سخنرانی حسن عباسی را دیدم، می دانستم که دیگر کسی اطلاعات سطحی ما را نمی خرد. من یک شبکه زنان روسپی را به کار می گرفتم تا از طریق ارتباط با سران حزب الله و حماس و ایرانیانی که در بیروت بودند، روابط ایران و حزب الله و حماس را بفهمم و آن اطلاعات را با مصیبت به دست موساد برسانم، ولی دیدم آقای حسن عباسی همه چیز را براحتی به زبان آورده، باید چکار می کردم؟ تعطیل اش کردم و الآن درآمدم بسیار کاهش پیدا کرده است."



در یکی از نوارهای استاد حسن عباسی گفته شده است "چرا به حماس و حزب الله کمک می کنیم؟ حماس و حزب الله دارند برای ما می جنگند، یعنی ما اونها رو جزئی از برنامه دفاعی خودمون می دونیم. .... اگر سالی یه میلیارد به یه سازمان چریکی کمک کنی کار فرهنگی کردی." خالد میم که بعد از گوش دادن به این بخش از سخنان حسن عباسی با مشت توی صورتش می کوبید و سرش را به دیوار می زد، گفت "من مسوول بخش.... حماس هستم، ما بسیاری از اطلاعات مان را با دادن شهدای بزرگ مقاومت حفظ می کردیم، تا اینکه این دی وی دی ها منتشر شد. اول فکر کردیم که او یکی از عوامل موساد هست، به همین دلیل به سپاه پاسداران ایران خبر دادیم که چنین موضوعی اتفاق افتاده، ما یک نامه نوشتیم و این مطلب رو گفتیم، یک هفته بعد خود آقای حسن عباسی که نامه ما به دستش رسیده بود تلفن زد و فهمیدیم که خودش همون مسوولی است که نامه ما براش فرستاده شده. من فقط توانستم قانعش کنم که موضوع تماس تلفنی ما و اسم من رو در سخنرانی خودش اعلام نکنه و حالا هم می ترسم نکند این کار را انجام بدهد."



بیروت در حال حاضر با انبوهی از جاسوسان بیکار موساد که منتظر سفر احمدی نژاد به این شهر هستند، چهره دیگری پیدا کرده است. آنها تابلوهای بزرگی در دست دارند و برای اعتراض به بیکار شدن شان بر آنها شعارهایی نوشته اند، بر یکی از تابلوهایی که خبرنگار ما دید نوشته شده بود "العباسی العباسی، هل افشاء الاسناد التجسس النامرد" و بر تابلوی دیگری نوشته شده بود "اقتلونی، ارجمونی، لاتعلنوا اسرارنا"( ترجمه: بکشید ما را، با سنگ ما را بزنید، ولی اسرار را فاش نکنید.)



همچنین کارشناسان به برخی خدمات متقابل ایران و برخی مسلمانان لبنان توجه خاصی کردند. یکی از این کارشناسان با اشاره به مصاحبه انیس نقاش، تروریست لبنانی الاصل که برای کشتن بختیار به فرانسه اعزام شد و جمهوری اسلامی سی سال آن را تکذیب کرد و به تازگی در روزنامه دولتی ایران مصاحبه مفصلی با همکار افتخاری خود، جوانفکر که به تازگی شغل مهمی گرفته اخذ کرده است، گفته اند در تهران هم خبرهائی است. یکی از کارشناسان به نام " نصیر ابوجعجع" به خبرنگار ما گفت " تا وقتی انیس نقاش هست، عباسی باید بره جلو بوق بزنه" به نظر این کارشناس هم گفته های حسن عباسی و هم مصاحبه انیس نقاش بسیار پر اهمیت است، به ویژه جائی که انیس به صراحت گفته برای قتل بختیار از طرف جمهوری اسلامی ماموریت داشته و به خاطر خدماتی که ظرف سال ها زندانی بودن در فرانسه به رهبری و به خصوص رفیق محمود احمدی نژاد کرده، دولت احمدی نژاد عین همان خانه ای را که در اصفهان به دانشمند آمریکائی فری بخشید، یکی هم در قیطریه به انیس داده و یک شرکت هم به او هدیه شده است که دل هر تروریستی را آب می اندازد، دو طبقه در خیابان سئول که هجده کارمند از جمله هشت دختر بدون سبیل کارهایش را انجام می دهند. در این شرکت کارهای بازرگانی نسبتا شرعی صورت می گیرد.



آگاهان بدون هیچ دلیلی حدس می زنند که به همین دلیل بود که علی دارابی که مامور کشتن شاپور بختیار بود و کارش را هم خوب انجام داد، مثل انیس تیرش به سنگ نخورد، و در برنامه زنده تلویزیونی گلایه کرد که "ما چی مان از انیس کمترست، چی مان از آن یارو لیبیائی کمترست که مانند قهرمان ازش استقبال کردند، ولی برای ما فقط هزار نفر آمدند و فیلمش هم فقط یک بار پخش شد و تازه خواسته بودیم همه فامیلمان با طیاره چارتر به سوریه بروند به بهانه این که سوری ها راهمان نمی دهند لغو شد. آخه این هم شد مملکت؟" گفته میشود بعد از این افشاگری ها که توسط دکتر حسن عباسی و انیس نقاش و دارابی صورت گرفته روح سعید امامی و استاد فلاحیان و حتی آقای ری شهری به آفریقای جنوبی پناهنده شده اند و برخی خبرها حاکی است که جراحی پلاستیک کرده و مانند مقام امنیتی سابق( سابق هیچ ربطی به آقای پرویز ثابتی ندارد) یک شیرینی فروشی در سان فرانسیسکو زده اند. و در کنار کارهای جاری یک سایت هائی هم درست کرده اند که کارشان فحش دادن به سبزهاست.



به گفته خبرنگاران، جاسوسان موساد و سیا قصد دارند در جریان سفر دکتر به لبنان، عکس های حسن عباسی و انیس نقاش را آتش بزنند، آنها می گویند "ما حتی حاضریم برای ایران جاسوسی و حتی ترور کنیم، بشرط این که دولت تعهد بکند در سخنرانی ها و مصاحبه هایش اسرار ما را فاش نکند."

احمد منتظری:نامه ۶/۱/۶۸ خمینی به منتظری که وی را رسماً از قائم مقامی برکنار کرد، را احمد آقا نوشت

به گزارش وبسایت اطلاع‌رسانی آیت‌الله منتظری، احمد منتظری با بیان انتقاد خود، نسبت به تقطیع و تحریف و نتیجه‌گیری اشتباه "کاملا مشابه" در این سایت‌ها اظهار شگفتی کرده و آورده است: مطالب اختلافی با هم ندارند، مثل اینکه از مرکز واحدی بخشنامه و ابلاغ شده باشد.



وی چندی پیش در میان دانشجویان از مسائل مربوط به برکناری آیت‌الله منتظری از قائم مقامی رهبری سخن گفته بود و به سوالات دانشجویان در این زمینه پاسخ داده بود.





متن کامل جوابیه احمد منتظری به این سایت‌های خبری در ادامه می‌آید:





بسمه تعالی



حضور محترم خبرگزاریهای جهان نیوز، رجا نیوز و خبرنامه دانشجویان ایران



پس از سلام، گزارش هماهنگ و تحریف شده شما از سخنان اینجانب بسیار باعث تأسف گردید ولی مطلب جالب توجه آن است که مطالب تقطیع و تحریف شده و نتیجه گیری اشتباه از آن در هر سه خبرگزاری کاملا یکسان بوده و هیچ اختلافی با هم ندارند، مثل اینکه از مرکز واحدی بخشنامه و ابلاغ گردیده باشد.



با اینکه ماده ۲۳ و تبصره۳ ماده۱ مطبوعات تصریح دارد که سایتهای اینترنتی مثل مطبوعات باید تکذیب خبر را در اولین فرصت ممکن به اطلاع کاربران برسانند، اما اینجانب امید به رعایت قانون مطبوعات ندارم چون تجربه نشان داده است آنها که وابسته به قدرت هستند متأسفانه خود را ملزم به رعایت قانون نمی دانند.



اما اگر بارقه ای از انصاف در شما باقی است لااقل در یک سطر بنویسید که این خبر تکذیب شده است.



اینجانب قصد افشاگری نداشته ام اما از آنجا که دانشجویان عزیز بسیار مایل به دانستن حقایق مربوط به برکناری آیت الله العظمی منتظری از قائم مقامی رهبری بودند و سؤالات و ابهامات زیادی در این رابطه داشتند، اینجانب احساس وظیفه نمودم که مواردی را به نحو اجمال برایشان بیان کنم. این در حالی است که مطالب ذکر شده تنها بخشی از واقعیاتی است که دانستن آن حق مردم است.



اینکه به اتفاق نوشته اید که: "پسر منتظری گفت امام خمینی اشتباه کرده است" کاملا خلاف واقع است و اینجانب چنین جمله ای نگفته ام امّا آن بزرگوار را مصون از خطا نمی بینم همچنان که خود معظم له نیز چنین نظری داشتند. اگر سن شما اقتضا کند شاید به یاد داشته باشید که در یک جلسه در حسینیه جماران مرحوم آقای فخرالدین حجازی در تعریف و تمجید مرحوم امام خمینی اغراق نمود و ایشان را با امام معصوم مقایسه کرد که بلافاصله مورد اعتراض شدید معظم له قرار گرفت و آثار ناراحتی در چهره و سخن امام راحل نمایان بود.



همچنین اینجانب در واقع برای توجیه کار معظم له به دانشجویان گفتم که ممکن است نامه ۴/۱/۶۸ آیت الله منتظری به امام نرسیده باشد وگرنه جواب آن نامه متواضعانه، نامه تند ۶/۱/۶۸ نمی تواند باشد. (متن این دو نامه و بحث مربوط به آن را در کتاب خاطرات ایشان صفحات ۶۵۶ تا ۶۸۴ ببینید.)



همچنین سخنان اینجانب در مورد حاج احمد آقا خمینی فقط نقل تاریخ و واقعیت بود و اثبات اینکه نامه ۶/۱/۶۸ توسط حاج احمد آقا نوشته شده است. گفتن واقعیت ممکن است تلخ باشد اما توهین نیست.



وقتی حضرت آیت الله العظمی منتظری نامه ۶/۱/۶۸ را مشاهده نمود بسیار متعجب شد و فرمود بعید است که چنین مطالبی را استادش به رشته تحریر درآورده باشد.



اینجانب نامه ای را در اختیار داشتم که احمد آقا خمینی در مورد تغییر مدیریت مدرسه کرمانیها - قریب به این مضمون - نوشته بود که: امام فرموده اند حجه الاسلام آقای فهیم کرمانی برکنار شود و به جای ایشان حجه الاسلام آقای کشمیری منصوب شود، و امضا کرده بود "احمد خمینی". خط این نامه با نامه ۶/۱/۶۸ کاملا منطبق بود. وقتی این دو نامه را در کنار هم به مرحوم پدرم ارائه کردم ایشان هم تصدیق نمودند که نامه ۶/۱/۶۸ را حاج احمد آقا نوشته است.



اینها همه از باب نقل تاریخ است وگرنه اینجانب و بسیاری از دوستان و مقلدین مرحوم آیت الله العظمی منتظری هیچگونه کینه ای از شخصی نداشته و نداریم و این درسی است که از محضر آن بزرگوار آموخته ایم. بسیار اتفاق می افتاد که افراد مختلف از سخن و رفتار خود در مورد ایشان طلب حلالیت می‌نمودند و مرحوم پدر می‌فرمودند: "حلال می کنم فقط اگر تهمت زده اید سعی کنید افرادی را که گمراه کرده‌اید آگاه نمایید."



در مورد تعطیلی دفاتر مراجع مرحوم هم که باز بودن آن را "وهن اسلام و مرجعیت" خوانده‌اید همین قدر بدانید که چون به فتوای مراجع تقلید دامت برکاتهم بقاء بر تقلید میّت اعلم یا واجب است و یا جایز، تعداد زیادی از مقلدین آیت الله منتظری بر تقلید ایشان باقی هستند و دفتر ایشان لازم است جوابگوی مسائل مردم باشد. علاوه بر این دفتر همه مراجع تقلید حتی مرحوم آیت الله العظمی بروجردی که ۵۱ سال است وفات نموده اند و دفاتر حضرات آیات عظام: گلپایگانی، فاضل لنکرانی، میرزا جواد تبریزی و آقای بهجت همچنان باز است و فقط دفتر آیت الله منتظری به کوشش وزارت اطلاعات و دادگاه ویژه روحانیت به روش بسیار ناشایستی غارت و پلمب شده است.

امید این که خداوند همه را به راه راست هدایت فرماید. والسلام



۱۳۸۹/۷/۱۷



احمد منتظری

علی خامنه‌ای وقف دانشگاه آزاد را باطل اعلام کرد

دقایقی پیش وبگاه مشرق که از وبگاه‌های نزدیک به حکومت است با انتشار نامه‌ای از علی خامنه‌ که رونوشتی از آن به هاشمی رفسنجانی و رونوشتی نیز به احمدی‌نژاد به عنوان رییس شورای عالی فرهنگی ارسال شده وقف دانشگاه آزاد را از لحاظ فقهی و حقوقی ناصحیح دانسته است. بدین ترتیب یک بار دیگر علی خامنه‌ای در مرافعه‌ای بین هاشمی رفسنجانی و احمدی‌نژاد، نزدیکی خود را به احمدی‌نژاد با صدای بلند اعلام کرده است. البته در این نامه از شورای عالی فرهنگی نیز خواسته شده که از طرح تغییر اساسنامه دست بردارد تا به نوعی از درگیری بیشتر با گروه رفسنجانی نیز دوری کرده باشد.

گفتنی است که پیش از این صادق لاریجانی، که منصوب علی خامنه‌ای، رهبر ج.ا.، به ریاست قوه قضاییه در اظهاراتی تند وقف دانشگاه آزاد را باطل اعلام کرده بود و گفته هاشمی رفسنجانی که مخالفت با وقف را مخالفت با احکام خدا دانسته بود سخت تاخته بود.



متن این نامه به نقل از مشرق به شرح زیر است.

بسم الله الرحمن الرحيم

در پی مأموريت به دو هيئت فقهی و حقوقی برای بررسی عميق و همه جانبه درباره وقف اموال دانشگاه آزاد اسلامی، مجموعه بحث ها و تدقيق در ادله مختلف به اين نتيجه قطعی منتهی شد که وقف مزبور دارای اشکالات اساسی فقهی و حقوقی است از جمله، هم به لحاظ مشروعيت وقف مذکور و هم از جهت صلاحيت هيئت محترم موسس در انشاء اين وقف. همچنان که مشکل اساسی تحقق قبول مقام ذيصلاح نيز مطرح است، بنابراين وقف مزبور از لحاظ فقهی و حقوقی صحيح نيست.



ضمناً با توجه به ماهيت غيرخصوصی و غيردولتی دانشگاه آزاد اسلامی، لازم است بندهای ۵ و ۱۰ مصوبه جديد شورای عالی انقلاب فرهنگی در مورد اساسنامه آن دانشگاه مورد بررسی مجدد قرار گرفته و اصلاح شود.



مراتب به جناب آقای هاشمی رفسنجانی رياست محترم هيئت موسس و جناب آقای احمدی نژاد رياست محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی ابلاغ شود.

سيدعلی خامنه ای

۱۸/۷/۸۹

اگر کسی وقف دانشگاه آزاد را به هم بزند، خدا از او قوی‌تر است و پس می‌گیرد


اگر کسی وقف دانشگاه آزاد را به هم بزند، خدا از او قوی‌تر است و پس می‌گیرد امروز:دفتر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در واکنش به ابراز تردید رسانه‌های راست‌گرا در تایید وقف دانشگاه آزاد اسلامی از سوی چهار مجتهد، متن دقیق اظهارات هاشمی رفسنجانی را بر اساس نوار سخنرانی‌اش منتشر و تاکید کرد که هاشمی بر عدم وقف اموال دولتی از بین اموال دانشگاه آزاد اشاره کرده و نیز خاطرنشان کرده است که نظر موافق رهبری نیز در این باره اخذ شده است.



در اطلاعیه دفتر هاشمی رفسنجانی همچنین به نام موسوی‌اردبیلی، هاشمی‌رفسنجانی، سید حسن خمینی، قمی و موسوی بجنوردی به‌عنوان مجتهدان امضاکننده وقف دانشگاه آزاد اشاره شده است. پیش از این رسانه‌های وابسته به دولت، اشاره هاشمی به تایید وقف توسط چهار مجتهد را زیر سؤال برده بودند.



متن کامل اطلاعیه دفتر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام درباره وقف اموال دانشگاه آزاد، بدین شرح است:



شیوه مذموم و غیرپسندیده مصادره به مطلوب سخنرانی‌ها که طی سال‌های اخیر بر فضای رسانه‌ای کشور سایه انداخته، یک بار دیگر توسط برخی رسانه‌ها تکرار شد و به‌ خاطر عدم اطلاع رسانه‌های دیگر و استناد آنها به دو خبرگزاری معروف و رسمی کشور یعنی خبرگزاری جمهوری اسلامی و خبرگزاری فارس، مستمسک اظهارنظرهای متفاوت و بعضاً توهین‌آمیز نسبت به سخنرانی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در مراسم افتتاح مجتمع دانشگاهی بابل شده است.



در صورتی که رئیس مجلس خبرگان رهبری در خصوص وقف به چند مورد اشارات مؤکد کرده‌اند:



۱- اگر اموال دولتی در اموال دانشگاه آزاد باشد، مشمول وقف نمی‌شود.



۲- چهار مجتهد عضو هیأت مؤسس یعنی حضرات آیات و حجج‌الاسلام موسوی‌اردبیلی، هاشمی‌رفسنجانی، سید حسن خمینی، قمی و همچنین آیت‌الله بجنوردی به‌عنوان ناظر، بر شرعی بودن وقف صحه گذاشتند.



۳- نظر فقهی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در این زمینه اخذ شده است.



۴- فکر نمی‌کنم خداوند اجازه دهد کسی این وقف را به هم بزند و اگر کسی این کار را کرد، خداوند از او قوی‌تر است و وقف را برمی‌گرداند.



معلوم نیست رسانه‌های مدعی حقیقت‌گویی و اطلاع‌رسانی واقعی با چه نیتی بر حذف و اضافه سخنان آیت‌الله هاشمی رفسنجانی طی سالهای اخیر اصرار می‌ورزند و متأسفانه بعضی از افراد مسئول اما بی‌اطلاع، سخنانی را بر زبان می‌آورند که شأن مسئولیت خویش را زیر سؤال می‌برند.



برای اینکه "تا سیه‌روی شود هر که در اوغش باشد " متن سخنرانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، موضوع دانشگاه آزاد که در آیین افتتاح مجتمع دانشگاهی بابل ایراد کردند و عیناً از نوار پیاده شده و در صورت لزوم قابل ارائه به همه مراکز اطلاع‌رسانی می‌باشد، جهت تنویر افکار عمومی در ذیل می‌آید:



"... فکری که ما برای دانشگاه آزاد اسلامی داریم، و این اموال عظیمی که الان جمع شده و با این نیروهای فوق‌العاده‌ای که به وجود آمده و هر سال هم به سرعت دارد اضافه می‌شود، فکر کردیم که انشاءالله این را جاویدان کنیم. ما وقف کردیم، با فتوای جمعی از مراجع و شخص رهبر انقلاب و فتوای خودمان که چهار نفر مجتهد بودیم، در هیأت مؤسس بررسی کردیم و همه ما فتوایمان این بود. این اموال وقف شد، الان وقف است، صیغه وقف را خواندیم، قبض و اقباض انجام شد.



به ثبت هم رسید و فکر نمی‌کنم که خداوند اجازه بدهد هیچکس، بتواند این وقف را به هم بزند و اگر کسی بتواند به هم بزند، خدا از او قوی‌تر است و پس می‌گیرد یک روزی، ما خیلی موقوفات داریم که (زمانی) گرفتند، ولی دوباره برگشته امروز، هیچ شبهه‌ای ندارد. در هر محفلی می‌خواهید بحث کنید.



گاهی می‌آیند و می‌گویند مثلاً اموال دولتی در اینهاست. اولاً اموال دولتی در آن نیست. همین زمین اینجا را مثل می‌زنم. آن موقع که ارزان بود، آقای قلی‌پور ۲ میلیون تومان خرید. چند سال بعد محیط زیست، آمد و گفت: ما ۲ میلیون قبول نداریم. دوباره قیمت‌گذاری شود که فکر می‌کنم ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان گرفتند که آخرش حل شد. همین الان اگر استانداری به دانشگاه آزاد کمک کند، زمینی را اختصاص می‌دهند و قیمت زمین را به روز می‌گیرند. این که دیگر مال دولت نیست. دانشگاه آزاد خریده است. یا فرض کنید جایی را بخشیده باشند که وقتی بخشیدند، مال آن مؤسسه می‌شود.





آخرین فرض اینکه اگر چیزی از اموال دولت در دانشگاه آزاد باشد، وقف نیست. ما اموال دانشگاه را وقف کردیم. فتوای آن هم فتوای رهبری است که در شورای انقلاب فرهنگی خوانده و در آنجا ثبت شده. تعبیرشان این است که هر گروهی که تصرّف مالکانه در ملکی دارند، حق وقفش را هم دارند. تقریباً این اجماعی است. از زمان مرحوم صاحب عروة و بعد اکثر فقها همین فتوا را دارند. قبل از آن هم فقط در زمان کاشف الغطاء فتوای دیگری شده و بقیه همه همین است و تقریباً اجماع فقهی است و این اموال قطعاً وقف است و قطعاً می‌ماند.



من امیدوارم هیچ کس به خودش جرأت ندهد که کارهای بزرگی که می‌تواند صدها سال دانش کشور را تضمین بکند و آموزش کشور و تحقیقات کشور را تضمین بکند، [تضعیف کند] اصلاً پایگاه عظیم ثابت توسعه حکومت اسلامی و ایران خواهد بود

حمله نماینده رهبری در سپاه به «برخی خانواده‌های شهدا

در پی نامه‌نگاری‌های اخیر همسران حمید باکری و محمد ابراهیم همت، از فرماندهان جنگ، علی سعیدی، نماینده رهبر در سپاه پاسداران گفت که آن‌چه باعث نگرانی «خانواده شهدایی که در خط ولایت هستند» شده، این است که «برخی خانواده‌های شهدا از گردونه پاسداری از خون شهدا خارج شوند.»




آقای سعیدی در توضیح حرف‌هایش گفت که ارزش همسر شهید، شخصیت و هر فردی به این بستگی دارد که چه میزان پیوستگی خود به این محور را حفظ کرده است.



او در ادامه گفت: ممکن است یک شخصیت در یک زمان ارزش داشته باشد؛ خانمی در زمانی همسر شهید بود، ولی در عصر دیگری دچار تحول فکری شد و در وادی‌ای قرار گرفت که در جهت مقابل رهبری حرکت می‌کند. این‌جا دیگر آن ارزش گذشته را ندارد.



به گفته نماینده رهبری در سپاه پاسداران، ملاک و ارزش هر فرد، حزب، گروه، سازمان و شخصیتی بستگی به میزان پیوستگی او به نماد «محور حق» است و در عصر امروز رهبر انقلاب اسلامی محور حق است.



نامه همسر باکری به همسر همت



در همین حال، همسر حمید باکری، از فرماندهان جنگ ایران و عراق در نامه‌ای به همسر محمدابراهیم همت، یکی دیگر از فرماندهان این جنگ به «اتهاماتی که در روزهای اخیر به آن دو زده شده»، پاسخ داد.



فاطمه امیرانی، همسر آقای باکری به گفته خود، این نامه را برای کسانی نوشته که در حق همسر محمدابراهیم همت، ژیلا بدیهیانی «جفا» کرده‌اند، اما هدف این نامه‌نگاری را نه دفاع از او، بلکه به خاطر «کسانی که این صحبت‌ها را می‌شنوند و به غیبت و گناه می‌افتند» دانست.



ظاهرا اشاره‌ خانم امیرانی به اتفاقاتی است که پس از حمایت او و خانم بدیهیانی از میرحسین موسوی، کاندیدای معترض به نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری سال گذشته، و انتقاد از برخورد حکومت با معترضین برای آن‌ها روی داد.



همسر آقای باکری در ابتدای نامه خود به حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان پرداخته و گفته او یکی از کسانی است که «این روزها» همسر این دو شهید را از «تراوشات ذهنی‌اش» بی‌نصیب نگذاشته است.



خانم امیرانی درباره آقای شریعتمداری نوشت: ایشان چندین سال در راس رسانه‌ای قرار گرفته‌اند که به راحتی در اختیار تمام مردم ایران قرار می‌گیرد و در این مدت تلاش کرده‌اند طرحی برای تمامی ایرانیانی که در این سرزمین زندگی می‌کنند، بدهند تا به آن‌جایی برسند که ایشان در نظر دارند. انگار متوجه نیستند که انسان‌ها زمین نیستند و نمی‌توان برای ساختن آن‌ها نقشه داد. و تعجبی ندارد که طبق روال شهرداری فکر می‌کنند هر کس در طرح‌شان نباشد، باید از صحنه روزگار حذف شود.



او در ادامه به اظهارات آقای کوثری، فرمانده سابق سپاه محمد‌رسول‌الله که هم اکنون نماینده تهران در مجلس است، اشاره کرد که گفته بود: حاجی فرصت نکرد تا سببی‌ها را مثل خانواده نسبی‌اش تربیت کند.



خانم امیرانی گفته که جا دارد از تمام زنان ایرانی به دلیل این‌که چنین کسی نماینده آن‌ها در مجلس است، عذرخواهی شود.



همسر حمید باکری که در یک سال اخیر به دلیل حمایت از میرحسین موسوی در انتخابات دهم ریاست جمهوری، با حمله‌های حکومت مواجه شده است، در نامه به محمد علی جعفری، فرمانده سپاه پاسداران، «دستگیری و اهانت به خانواده شهدا» را «خیانت در امانت این شهیدان» دانسته بود.



31 شهریورماه گذشته و در سالگرد آغاز جنگ هشت ساله ایران و عراق، احسان باکری، فرزند حمید باکری، از فرماندهان مشهور سپاه در جنگ ایران و عراق، مقابل منزل مهدی کروبی، با برخورد نیروهای لباس شخصی مواجه و بازداشت شد.



فاطمه امیرانی در نامه خود با انتقاد از سرکوب اعتراضات مردمی بعد از انتخابات و «کودتا» توصیف کردن این وضعیت، تاکید کرد که «خانواده شهدا در کنار مردم هستند و در برابر ظلم سکوت نمی‌کنند».



چندی پیش، محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری پیشین ایران به هم‌رزمان آقایان باکری و همت گفت که اگر از چنین رفتارهایی بیزارند، «برای دفاع از موقعیت سپاه و بسیج، آشکارا و آرام موضع بگیرند و نگذارند این نهادهای انقلابی لطمه ببیند».

28سوال محمد نوري زاد از خامنه اي

به نام خدای فهم




سایت رسمی محمد نوری زاد :



سلام به محضر رهبر گرامی حضرت آیت­ الله خامنه­ ای



قابلیت شب­ها و روزهای زندان، در این است که فرد زندانی می­تواند دوستان دیرین خود را به سلول خویش فرابخواند، و درخیال با آنان به گفت­وشنود پردازد. یکی از هم­نشینان همیشگی سلول من، شخص حضرتعالی هستید. حضور شما در سلول تنهایی من، این حسن را داشته است که بسیاری از ندانسته­های خویش را با شما در میان گذارم، و در همان خیال از شما پاسخ گیرم. اخیراً اما با پرسش­هایی روبه ­رو شده­ ام که پاسخ به آنها از جانب شما، می­تواند برای مردم و مسؤلین ما راهگشا باشد، و بسیاری از موانع را از پیش پای ما و شما بردارد. من، متعمدانه شأن این پرسش­ها را به ساحتِ استفتاء می­برم تا مرجعیت و رهبری شما را توأمان مخاطب قرار دهم.



رهبر گرامی، من کشوری می­شناسم که در فساد غلت می­زند. در قتل و غارت و آدم­کشی سابقۀ طولانی دارد. قلدر است. قلچماق است. در پیشگاه بسیاری از مردم جهان، در مدار نفرت قرار دارد. شما از او جز به «دشمن» یاد نمی‌کنید. این کشور، فاسد است. فاجر است. شیطان است. شیطان بزرگ است. آمریکاست. جلوی چشم این کشوری که ما او را «عقرب جراره» توصیف می­کنیم، انقلاب اسلامی ما پا گرفت. برخلاف میل او. انقلابی که آرزوهای فراوانی با او گره خورده بود. انقلابی که قرار بود انسان و انسانیت را برای بشری که از دایرۀ بشریت بیرون افتاده بود، به نمایش گذارد. انقلابی که آمده بود آزادی را به وجاهت راستینش، بازبَرَد. انقلابی که در وعده­هایش، جز رواج عدل و راستی و رشد و تحمل مخالف هیچ نبود. انقلابی که با تمامی قامت خویش، بر سر صیانت از فرهنگ این مرزوبوم اصرار می­ورزید، و همۀ مرزهای انسانی را پیش روی خود می­دید. امروز، سی­ودو سال از برپایی این انقلاب می­گذرد. انقلابی که بخش وسیعی از عمر خود را از رهبری شخص شما بهره­مند بوده است. بنا به خواست و هدایت شما: خیز برداشته، و بنا به تشخیص حضرت شما: بر جای نشسته است. به چپ رفته، یا به راست متمایل شده. فریاد کشیده، و یا سکوت کرده است. من کاری به این ندارم که امروز، مردمان کشور فنلاند، از رتبۀ اول کیفیت زندگی، و مردمان آمریکا از رتبه یازدهم، و مردمان کشور ما، از رتبۀ هفتادونهم کیفیت زندگی برخوردارند، اما می­خواهم بدانم به لحاظ «فرهنگی»، که تخصص و گرایش محوری انقلاب ما بوده است، امروز ما، در کدام مرتبه از دنیای فهم قرار داریم. من در این پرسش­ها، به سراغ پرتاب ماهوارۀ امید، و دانش غنی­سازی اورانیوم، و سلول­های بنیادین در کشورمان نرفته­ام. چرا که دستاوردهای این­چنینی، نه چیزی است که ما را از ورشکستگی برهانند. که اگر کمترین نسبتی میان دستیابی به این دستاوردها، و برقراری و بقای یک نظام حکومتی بود، شوروی سابق، با آن ابرقدرتی بلامنازعش، و موشک­های هسته­ای و ماهواره­های مریخ­پیمایش، فرونمی­پاشید و به موزه­های عبرت جهانیان نمی­پیوست. همه داشته­ها و نداشته­های ما، تنها آنجا که به حوزۀ فرهنگ و اخلاق اجتماعی ما مربوط است، می­توانند بر درستی یا نادرستی رفتار ما انگشت نهند. از همین روی، من پرسش­های فرهنگی، و اخلاقی و اجتماعی خود را، در نسبت با همان «دشمن»، یعنی پای ثابت اشارات شما مطرح می­کنم. به زعم همۀ ما، کشور آمریکا، به لحاظ فرهنگی، که همان تخصص محوری انقلاب ما باشد، از هم دریده، و بنیان نظامات اجتماعی­اش، به هم ریخته است. این مقایسه، درست­ترین و شاید جوانمردانه­ترین مقایسه­ای است که می­تواند تکلیف بسیاری از ما را روشن سازد.



من در این پرسش­ها، هرگز سراغی از داشته­های تکنولوژیک، و پیشرفت­های علمی، و وضعیت تولید و کار و معیشت و رفاه و ثروت آمریکایی­ها در نسبت به خودمان نگرفته­ام. فقط به همان ساحتی ورود کرده­ام که در نقطه مرکزی علایق، و وعده­های اولیۀ انقلاب اسلامی ما بوده است. این شما، و این پرسش­هایی که من، از رهبر، و از مرجع تقلید بسیاری از مردمان ایران و جهان می­پرسم. استفتائاتی است که پاسخ شخص شما را می­طلبد. پیش از مطرح کردن این پرسش­ها اما بگویم که من، پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، در آمریکا بوده­ام. و تا حدودی با چندوچون حساسیت­های فرهنگی و اجتماعی و سیاسی مردمان آمریکا آشنایی دارم. به شوق انقلاب و وعده­های آسمانی آن بود که دست از همه چیز شستم و به آغوش میهنم شتافتم. و از همۀ نقاط کشورم، محروم­ترین مناطق را برای خدمت برگزیدم: سیستان و بلوچستان. هرمزگان. و منطقۀ محروم بشاگرد. و سال­ها نیز در همین وادی­ دست به قلم بردم و آثار هنری برآوردم. مجموعه مقالات اینجانب با عنوان «جهان پس از آمریکا» نشان­دهندۀ این است که من بیش از زوال آمریکا، به تجلی و درخشش انقلاب اسلامی ایران چشم داشته­ام. پس، غرض و نیّت من از گزینش و مطرح کردن این پرسش­ها، شیدایی من نسبت به آمریکا نیست. تعارضات آشکاری است که در این سی­ودو سالگی انقلاب اسلامی، بر طَبَق صدق می­نهم تا مقام شامخ شما، به یک­یک آنها پاسخ گوید، و مرا، و جمع بسیاری را از ابهام و بهت به­درآوَرَد:



۱- حریم خصوصی مردمان، و رعایت حدود آن، یکی از حساسیت­های حتمی ادیان ابراهیمی، و بویژه دین مبین اسلام، و بالاخص مذهب تشیع بوده است. آموزه­های دینی ما، سرشار از توصیه­هایی است که ما را به حفظ حریم خصوصی مردمان تحکم می­کند. چه مسلمان، و چه غیرمسلمان. در سال­های پس از پیروزی انقلاب، ورود به حریم خصوصی مردم توسط مأموران حکومتی، به امری رایج و بدیهی بدل شد. این روند، آن­قدر آشکار و ملموس است که نیازی به تحقیق و پیگیری ندارد. تازه­ترین، و فاحش­ترین نمونۀ آن، هجوم اوباشان مذهبی، در ساعت سه بعد از نیمه­شب، به منزل شخصی آیت­الله صانعی در شهر قم است. در این هجمۀ طراحی شده که تحت همراهی و حمایت نیروهای انتظامی صورت پذیرفت، اوباشان مذهبی با دیلم، در ورودی دفتر و منزل ایشان را دریدند و از جا کندند و به اندرونی خانه ایشان هجوم بردند و به تخریب اموال، و ایجاد رعب و هراس همت ورزیدند. در آمریکایی که ما و شما می­شناسیم، حریم خصوصی مردمان، شدیداً توسط قانون و مجریان قانون تحت محافظت است و ورودکنندگان به این حریم، با عکس­العمل شدید دستگاه قضا مواجه می­شوند. گر چه ، اتفاقات خارج از روال نیز صورت می­پذیرد، اما روح جاری قانون، بنا بر صیانت سفت و سخت از حریم خصوصی مردمان دارد. حتی شنودهای تلفنی مردم پس از حادثه تروریستی یازده سپتامبر ، با عکس­العمل معترضانه و نابخشودنی مردم روبه­رو شد. همان چیزی که در کشور ما، تفریح مأموران حکومتی به­شمار می­رود. با این توصیف، مشخص بفرمایید که درخصوص حفظ و صیانت از حریم خصوصی شهروندان، قوانین و هیأت حاکمه آمریکا به اسلام و مسلمانی نزدیک­ترند یا خود ما؟



۲- در آمریکا، اقلیت­های دینی، و حتی بی­دینان و شیطان­پرستان، از همان آزادی برخوردارند که مردمان مسیحی آمریکا. اقلیت­دینی، در همۀ ایالت­های ا، اجازۀ احداث بناهای عبادی و اجتماعی مخصوص خود را دارا هستند. در این میان، مسلمانان، از جایگاه ویژه­ای برخوردارند. در جوار برج­های دوقلوی تخریب شده نیویورک، مسلمانان قطعه زمینی را برای احداث مسجدی بزرگ خریداری کردند. عده­ای از متأثرین حادثه یازده سپتامبر، بنا بر اعتراض گذاردند تا از احداث این مسجد جلوگیری کنند. همان کاری که در کشور خودمان با همت «نیروهای خودجوش» صورت می­پذیرد و کسی هم پاسخگوی رفتار سخیف آنان نیست. دستگاه قضایی آمریکا اما، با اقتدار، حق را به مسلمانان نیویورک داد و اکنون این مسجد، با کمی فاصله از مکان برج­های دوقلو، در حال احداث است. اقلیت­های دینی کشور ما، انصافاً تا پیش از انقلاب، به شکل سنتی، از آزادی بیشتری برخوردار بودند. می­توانستند در همۀ دوایر دولتی استخدام شوند و از نردبان مسؤلیت­های جامعه بالا روند. بعد از انقلاب اسلامی، آنان محدود و محدودتر شدند. مثلاً در یک قلم، ما هرگز به اهل سنت خود، اجازه نداده­ایم در تهران، مسجدی بنا کنند و بی­واهمه به عبادت پردازند. در روز روشن، ما عبادتگاه دراویش خود را تخریب می­کنیم. زنانی از ادیان رسمی کشورمان را که اعتقادی به حجاب ندارند، مجبور می­کنیم که پوشش بانوان خود ما را به تن کنند. در میان همۀ مسؤلان کشورمان (غیر از نمایندگی مجلس)، یک مسیحی، یک یهودی، یک زرتشتی به چشم نمی­خورد. و تا این اواخر، حتی تحصیل­کرده­های اهل سنت نیز، اجازۀ حضور در مسؤلیت­های کشور را نداشتند. پرسش اینکه، آیا ایشان، با همۀ خصلت­های نامناسبی که دارند، به خدا، و به آموزه­های پیامبران الهی نزدیک­ترند یا ما؟



۳– کشور ما، اول کشور پرمصرف موادمخدر در جهان است. تجسم اینکه جمع کثیری از مردان و زنان و دختران و پسران ما به مصرف موادمخدر مشغولند، نه برازندۀ انقلاب اسلامی، که برازندۀ هیچ حکومت و حاکمیتی نیست. روی بردن مردم ما به مصرف مواد افیونی آن هم فراتر از مردمان همه کشورها، نشان از تزلزل بسیاری از مناسبات اجتماعی و انسانی در جامعۀ ما دارد.



سخن گفتن از غنی­سازی اورانیوم در کشور، آنگاه پسندیده بود که ما بر یک چنین مفاسدی خط بطلان می­کشیدیم و تکلیفشان را یکسره می­کردیم. دستیابی به دانش هسته­ای و سلول­های بنیادین و پرتاب ماهوارۀ امید، در جامعه­ای که جمعیت فراوانی از جوانانش به خماری درافتاده­اند، بیشتر به هیبت مردی شباهت دارد که موهای خود را روغن و شانه زده، و کراوات بسته، اما پای­افزار او دمپایی است. و باز تجسم اینکه به نسبت جمعیت، مردمان ما، بیش از مردمان آمریکا به مصرف انواع موادمخدر معتادند، آنجا به آزار فکری ما می­انجامد که انقلاب خویش را انقلابی فرهنگی و رهایی­بخش بدانیم. با این مقدمه، پرسش من از شما این است که آیا آمریکایی­ها – درخصوص موادمخدر- بافرهنگ­تر از ما نیستند؟ که آنان کافرند، و ما با مغز اسلام سروکار داریم؟ و آیا حاکمیت موجود در آمریکا، دلسوزتر از حاکمان خود ما نسبت به مردم خویش نیستند؟ که در آنجا سرمایه حرف اول را می­زند و در کشور ما اسلام ناب؟



۴- مردمان آمریکا به‌گونه‌ای تربیت شده­اند که اغلب دروغ نمی­گویند، و از دروغ و دروغگو متنفرند. این اخلاق جاری، به صورت یک فرهنگ رایج، در همۀ ارکان حکومتی نیز رخنه کرده است. موارد استثنایی، در هر حوزه، من­جمله دروغگویی مردم و مسؤلین ، امری بدیهی است. صورت کلی اما همان است که گفته آمد. یک مسؤل حکومتی در آنجا، اگر دروغ بگوید، از جایگاه مسؤلیتی­اش ساقط می­شود. دامنه این مسؤلیت­ها، هر چه به سمت رأس هرم و مسؤلین برتر کشور می­رود، سخت­گیری­ها نیز تشدید می­شود. امکان دروغگویی یک دادستان آمریکایی، تقریباً محال است. مگر در موارد نادر. در کشور ما چه؟ دادستان ما، به­راحتی سر کشیدن یک جرعه آب، دروغ می­نویسد، و دروغ خود را در سراسر کشور منتشر می­کند. از باب نمونه، حادثه قتل «زهرا کاظمی» را سکته، و مرگ ناشی از سلاخی جوانانمان در کهریزک را، متأثر از بیماری مننژیت بیانیه می­دهد. به گمان حضرت شما، در همین خصوص دروغگویی مسؤلین، آنها، به خدا و آموزه­های دینی ما نزدیک­تر نیستند؟



۵- از شخص حضرتعالی درباره «حق وتو» فراوان شنیده­ایم. که بنایی ظالمانه و غیرعقلانی و غیرانسانی است. آمریکایی­ها، یکی از دارندگان حق وتو، در سازمان ملل هستند. و از آن طریق، به سایر کشورها جفا می­کنند. در کشور ما نیز، گونه­ای از حق وتو در جریان بوده است. داستان «خودی و غیرخودی» و نظارت استصوابی، یک حق وتوی نانوشته است. حقی که ما، با تأسی بدان، دوستان خود را بر مسندها و موقعیت­ها می­نشانیم، و غریبگان را از آن دور می­سازیم. با این تفاوت، که آمریکایی­های جهان­خوار، حق وتو را نه دربارۀ مردم خود، که در حق بیگانگان و دیگرکشورها اعمال می­کنند. و ما، در کمال شهامت، حق وتوی خویش را مثل ساطوری برنده، در میان مردم خویش می­نهیم. آنها کافرند و ما مسلمان. به نظر شرعی شما، آنان که کافرند، آیا مردمی و مردم دوست هستند، یا ما که مسلمانیم و بهره­مند از هزارهزار حدیث و آیۀ مغایر؟



۶- حضرت شامخ شما، شاید جزو معدود رهبران تاریخ است که فراوان سخن گفته است. کمتر رهبری به قدر شما سخن گفته و می­گوید. و البته، سخنان نغز و موعظه­گون. اطمینان دارم از اینکه می­توانید به­راحتی، در هر موضوع، بدون دغدغه ورود کنید و مفصل سخن بگویید، لذت می­برید. این لذت اما، محدود به شخص حضرت شماست. از خود شما که فاصله بگیریم، این لذت، کم و کمتر می­شود. به مردم که می­رسد، چیزی از طعم آن باقی نمی­ماند. به­راستی که مردم ما، در بازگو کردن مکنونات قلبی خویش، محدود و در تنگنایند. شاید به همین دلیل است که واگویه کردن مسائل خنثی، در رسانه­های ما به افراط گراییده است. مردم ما، به­هیچ­وجه، از آزادی بیان بهره­ای ندارند. خفقان گسترده­ای، زبان مردم را از کار انداخته است.



امام علی علیه­السلام در فرمان شورانگیز خود به مالک اشتر، او را به آن­چنان شیوه­ای از حکومت­داری ترغیب می­کند که زبان یک فرد ضعیف، در برابر حاکم به «لکنت» نیفتد. متأسفانه مردم ما، در هر کجا، و حتی در پیشگاه شما، به لکنت می­افتند و از گفتن صریح هر آنچه در دل دارند، اجتناب می­ورزند. ترس از تجربه­های داغ و درفش، زبان گویای مردم ما را به کام و نیام فروبرده است. و شخص شما، شاید تنها کسی هستید که از لذت غلیظ آزادی بیان در این سرزمین بهره­مند است. برخلاف مردم آمریکا، که صغیر و کبیرشان از این لذت متنعم­اند. در آنجا ، مردم، بدون لکنت، و بسیار روان، با بزرگان خود سخن می­گویند و حتی مفاسد آنان را در حضورشان به رخ می­کشند. درست مثل آن عرب یک­لاقبا، که به خلیفه اول گفت: «اگر کج بروی با این شمشیر راستت می­کنم». در این باب نیز می­بینیم آمریکایی­ها به آموزه­های دینی ما راغب­تر بوده­اند و آن را عملی نیز کرده­اند. آیا شیوۀ حکومتی آنان، در همین محدودۀ آزادی بیان، از سنت­های الهی و اسلامی ما تعبیت نمی­کند؟ و ما که در کنار سفرۀ گستردۀ این آموزه­ها حضور داریم، آیا بی­بهره از آنها نیستیم؟



۷- اطمینان دارم خود حضرتعالی نیک می­دانید که نظامیان آمریکا، هرگز اجازۀ دخالت در امور سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشورشان را ندارند. دادگاه­های فعال، سخت مراقب کوچک­ترین تخطی نظامیان هستند. کدام نظامی درآنجا جرأت می­کند برای یک نمایندۀ مجلس خط­ونشان بکشد؟ کجا نظامیان آمریکایی، رسماً آستین­ها را بالا می­زنند و در زیر و بالای انتخابات کشورشان دخول می­کنند و با راه­اندازی کارناوال­هایی از لباس شخصی­ها و نیروهای خودسر، و البته با هماهنگی کامل با آنان، به ستادهای تبلیغاتی رقیبان انتخاباتی هجوم می­برند و با مهر و موم و تخریب اموال مردم، فضا را برای پیروزی هر آن کس که خود می­خواهند، فراهم می­کنند؟ نظامیان آمریکایی، آن­قدر به امنیت داخلی و خارجی خود بها می­دهند که هیچ فرصتی برای ورود به حوزه­های اقتصادی یا سایر حوزه­های بی­ربط ندارند. درست برخلاف نظامیان ما که اکنون، هم در حوزه­های سیاسی و اقتصادی یک پای محکم مداخلات داخلی و خارجی­اند، و هم بسیاری از منصب­های فرهنگی و اجتماعی را در سطح کشور اشغال کرده­اند. اگر نگاهی به لیست اسامی نظامیان در هر کجا بیاندازید، بر این نکته با ما هم­رأی خواهید شد که از صداوسیما تا شهرداری تا ریاست مجلس تا استانداری­ها و فرمانداری­ها و وزارتخانه­ها و نمایندگی مجلس، همه جا نظامیان، پای در رکاب خروج از عهد قانونی خویش­اند. با همان اخلاقِ اطاعتِ تشکیلاتی که ذاتی نظامیان است. با این مقایسۀ کوتاه، قبول دارید که آمریکایی­ها، با کنار گذاردن نظامیان از هر مداخلۀ بی­ربط، نسبت به ما که مشکلات جاری خود را با تحکم نظامیان مرتفع کرده و می­کنیم، از رشد همه­جانبه و نافذتری برخوردارند؟



۸- با پیروزی انقلاب، ما به رسانه­های جمعی خود وعده دادیم که آنان را از آزادی در تحلیل­ها و پیگیری­ها و افشای مفاسد و انتشار باورهای خاص و عامشان، برخوردار خواهیم ساخت. وضعیت فعلی مطبوعات ما، در این سی­ودو سالگی انقلاب، بسیار اسف­بار و مشرف به موت است. گردی از مرگ بر سر مطبوعات و رسانه­های دولتی افشانده­ایم و اسمش را جریان آزاد اطلاعات گذارده­ایم. در هیچ کجای دنیای فهم، به اندازۀ کشور ما، مطبوعات، در معرض تهدید و تعطیل و جریمه و سانسور شدید نبوده و نیستند. مگر کشورهای به قهقرا رفته. و یا شوروی سابق. و کشورهای همسان با خود ما. در عوض اما، رسانه­ها و مطبوعات آمریکا، نه از آزادی محض و بی­حدومرز، اما از آزادی بسیار بسیار فراوان و گسترده بهره­مندند. یک نشریه سراسری و حتی محلی، آزاد است به هرکس و به هر موضوعی، در چارچوب قانون بپردازد، و واهمه­ای از رییس­جمهور و دولت او و نمایندگان مجلس و دستگاه قضایی نیز نداشته باشد. گاه در آنجا، درج یک خبر، آن هم در یک نشریه محلی، یک قاضی صاحب نام را، یک نماینده مجلس را، یک وزیر را، و یک مسؤل برجسته را به زیر کشیده و او را به چوب قانون سپرده است. برخلاف کشور ما، که مطبوعات، در تب و لرزی همیشگی، روزگار سپری می­کنند. انصافاً آیا خدا و پیغمبر و انسان و انسانیت، در آن نظام بیشتر رعایت می­شود یا در جمهوری اسلامی ایران؟



۹- ما پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، به مردم خود، و به مردم جهان وعده دادیم که حتی کمونیست­ها در ابراز عقیدۀ خود آزادند. این آزادی نه به این معناست که یکی بتواند بگوید: آهای مردم، من یک کمونیست هستم. بلکه به این معنا که او بتواند در دانشگاه­ها، شاهد دست به دست شدن فلسفه فکری خود باشد و هم­زمان، در فلان اداره نیز استخدام شود. امروز اما به جایی رسیده­ایم که احزاب فرزندان امام و انقلاب را نیز تحمل نمی­کنیم.



خلاصه این وعده­ها همه به فراموشی سپرده شده. در آمریکا اما، با همۀ جنایت­هایی که او در گذشته، به ما، و به سایر کشورها روا داشته، جریان سیالی از اندیشه، در دانشگاه­ها، آزادانه، در حال حرکت است، بی­آنکه مزاحمتی برای کسی و جریانی پدید آورده شود. آیا آنان، که به زعم ما کافر و از خدا برگشته­اند، به این آیه قرآن که: «پس به بندگان من بشارت ده، آنانی که اقوال مختلف را می­شنوند و از بهترین آنها پیروی می­کنند» عمل کرده و می­کنند، یا ما که همۀ ادیان الهی را پس می­زنیم تا درستی خود را به رخ بکشیم؟



۱۰- در آمریکا، علاوه بر فیلم­سازان دولتی، که فیلم­های سفارشی و موردپسند دولت را می­سازند، این امکان نیز برای فیلم­سازان آزاد و مستقل فراهم است که به مخفی­ترین و تاریک­ترین زوایای حکومت، و حتی دستگاه­های امنیتی ورود کنند. فیلم بسازند، و فیلمشان نیز آزادانه و بدون کوچک­ترین محدودیت، در سراسر کشور به نمایش گذارده شود. همانند فیلم­ساز مستقلی چون «مایکل مور» که سیاست­های «بوش» را به نقد کشید، و فیلم انتقادی­اش، در آنجا ، و در سایر کشورها، به شکل گسترده­ای نمایش داده شد.



در کشور ما، من نمی­گویم فیلم­سازی بتواند دربارۀ قتل­های زنجیره­ای، یا دربارۀ حساسیت­های پنهان و آشکار شخص حضرتعالی، یا دربارۀ زدوبندهای یک نمایندۀ مجلس، یا دربارۀ نحوۀ بازجویی از همسر سعید امامی، یا درمورد بی­کفایتی یک وزیر، یا یک قاضی، یا یک معاون وزیر، یا یک مدیر مدرسه، یا یک سرباز کلانتری فیلم بسازد، که نمی­تواند بسازد، هرگز، اما این فیلم­ساز وطنی، حتی بتواند دوربینش را در خیابان­های شهر حرکت بدهد، و از شعارهای هر از گاه جوانان معترض بر دیوارهای شهر، تصویر بگیرد و از رازهای دلتنگی آنان اثری استغنایی پدید آورد. حالا شما انصاف بدهید، فتوا صادر کنید، و پاسخ پرسش مرا بدهید که آنان به خدا نزیکترند یا ما ؟



حرفه اصلی من فیلم­سازی است. من و شما نیک می­دانیم که شرکت­های غول­پیکر فیلم­سازی هالیوود، هم در پی سودند، و هم با فیلم­هایشان بر اندیشۀ مردمان جهان آوار می­شوند. چه با حقنۀ یک مفهوم، چه با سکس، چه با خشونت. اما این جامعه، به آن­چنان رشدی از اعتماد و اطمینان رسیده است که فیلم­ساز خود را به خاطر نگاه نافذش، به چهارمیخ نمی­کشد. بلکه فضا را برای جولان فکر و خلاقیت او فراخ می­کند. این آمریکا، با همۀ مفاسدی که دارد، آیا بر ما، برتری فرهنگی و عقلانی و معرفتی ندارد؟



۱۱- در کشور ما، بنا به هر دلیل قانونی یا غیرقانونی، مردم از داشتن شبکه­های مستقل تلویزیونی محرومند. معنای ذاتی یک چنین نگرشی، عدم اعتماد و اطمینان به فهم مردم است. و اینکه استحقاق مردم به همین اندازه است که بنشینند و از شبکه­های دولتی ارتزاق شوند. و هر خبری را، هر تحلیلی را، هر روشنگری­ای را که دولت صلاح می­داند، از همان زاویۀ دلخواه دولت، ببینند و بشنوند و لابد: باور کنند. البته، یک معنای پنهانی نیز بر این روند حاکم است. و آن اینکه: انقلاب اسلامی به­شدت آسیب­پذیر است. باید منافذ آسیب را کور کرد و راه را بر توطئه علیه انقلاب بست. و یا حتی: انقلاب، در برابر فرهنگ و باور مردم مسؤل است. نکند یک شبکه مستقل و آزاد، اخلاق و دین مردم را به بازی بگیرد و ذهن مردم را برآشوبد!؟



در آنجا اما، در کنار شبکه­های دولتی، ده­ها شبکۀ خصوصی، بسیار فعال­تر و پرمخاطب­تر از شبکه­های دولتی، و صدها شبکه آزاد و خصوصی محلی وجود دارند که شبانه­روز به تبلیغ و انتشار هر عقیده و مرام و نگرش درست و نادرست مشغولند. با برنامه­های متنوع. کاملاً منطبق با همان آیۀ قرآن، که خدا بندگانش را به گزینش بهترین­ها از میان جوراجور عقیده و مرام ترغیب می­کند. این جامعه، با هر مشکلاتی که با آن دست و پا می­زند، به مرحله­ای از شایستگی رسیده است که: به فهم مردم خود بها داده و آنان را در گزینش مطلوب خویش مخیّر ساخته است. جوامعی که از استحکام استوانه­های بقای خویش نگرانند، بر همان شبکه­های دولتی تحکم می­کنند. به اسم جانبداری از فکر و روان مردم. پرسش من از محضر شماست کدام­یک راه درست پیش گرفته­ایم؟ آنان یا ما؟



۱۲- در آمریکا، رقابت آشکاری برای روشنگری و درستگویی، میان رسانه­ها و شبکه­های تلویزیونی به چشم می­خورد. در عین حال که رسانه­هایی نیز هستند که بنا بر انتشار دروغ و فریب مردم دارند. اما آنچه که غالب است، این است که رسانه­ها، متناسب با میزان صداقتشان در میان مردم مقبولیت دارند. رسانه­های دروغگو، به سرعت در مدار نفرت مردم قرار می­گیرند. چرا که دروغ و انتشار آن، گناهی است نابخشودنی. این، بخشی از فرهنگ مردم آن کشور است.. هم خودشان دروغ نمی­گویند، و هم فضا را بر دروغگویان تلخ و تنگ می­کنند. رسانه­های ما و بویژه تلویزیون ما، برعکس، به غلیظ­ترین شکل ممکن، به انتشار دروغ دست می­یازند. در این یک­سال و چندماه گذشته، دروغگویی و دروغ­پردازی و انتشار دروغ توسط رادیو و تلویزیون ما، آنچنان از مهندسی ناآگاهانه­ای برخوردار بود که مخاطبین کم­تجربه نیز می­توانستند دروغ خام او را بفهمند و بدان بخندند. نکته آزاردهنده­ای که در این سال­ها ما را می­آزرد، اصرار شخص شما در تأیید مداوم این رویه در صدا و سیما بوده است. که رییس آن، توسط شما تعیین می­شده است. تلویزیون ما، بسیاری از مسائل و مشکلات جامعه را نمی­بیند، و در کنار آن، به موضوعاتی متوجه می­شود که آن موضوعات، مسئله و مشکل مردم نیست. راز مهارت رادیو و تلویزیون ما، در خنثی­گویی و خنثی­پراکنی، آن هم در جامعه­ای که در هر ساعت هزار خبر آشکار و نهان در او دست به دست می­شود، نشان از همین دروغ­پراکنی و ندیدن درد و داغ مردم دارد. با مقایسۀ این دو رویه، بسیار مشتاقیم حقاینت رفتاری ایران و آمریکا را از نگاه شما بدانیم. کدام­یک بر حقیم؟ راه کدام­یک از ما درست است؟ و با راستی نسبت دارد؟



۱۳- مذهب ما، علاوه بر ترغیب مردمان به خیر و خوبی، آنان را از زشتی­ها و رذیله­های فکری و رفتاری پرهیز داده است. یکی از این رذیله­ها، «ریا» است. این ریا، به دلایلی که جای واگشایی آن اینجا نیست، در سال­های پس از انقلاب اسلامی، به یک نهضت رایج، و اخلاق مستمر در کشور ما بدل شده است. شاید در هیچ کشوری همانند کشور ما، مردمان، در مواجهه با مسؤلان و بزرگان دینی، به ریا روی نمی­برند. مثلاً استاد دانشگاهی که به محضر شما راه می­یابد، بلافاصله لباسی از ریا می­پوشد، و خود را آن­گونه به شما نشان می­دهد که شما می­پسندید. این ریاکاری، که از صدر تا به ذیل ما راه یافته است، در آمریکا، یک «بی­تعریف» است. یعنی مردم، ریا را نمی­فهمند. با آن آشنا نیستند. همه، همانی هستند که آنند. باز هم در این مورد، از سر استثنائات درمی­گذریم. بله رهبر گرامی، ما که اسلامی هستیم، با ریا آمیخته­ایم. و آنان که به ظاهر کافرند، ریا را نمی­شناسند. به فتوای حضرت شما، کدام­یک از ما آیا به خدا نزدیک­تریم؟



۱۴- رهبر گرامی، من و عده ای دیگربه صورت ظاهر ، زندانیان این زمانی انقلابیم. با هر گذشته ای که داشته ایم، و با هر آینده­ای که رو به ما آغوش گشوده است. نه جرم و خطای این زمانی ما حتمی است، و نه درستی آنانی که در اطراف حضرت شما ابراز دوستی می­کنند. تاریخ، گواه صادق این مدعا خواهد بود. با این همه اما، ما را با شما دوستی است. دوستانی که از رهبر خود راه می­جویند. رهبری که می­داند در آمریکا، تنها قوای مسلح در عرصه­های اجتماعی، تنها و تنها پلیس است. در آنجا ، بجز موارد بسیار نادر و قابل اغماض، دسته­ای از مردم، علیه مردمی دیگر، و در پناه حمایت نیروهای انتظامی، وارد عمل نمی­شوند. لباس شخصی­ها به دانشگاه و کوی دانشگاه حمله نمی­کنند. آتش نمی­زنند. تخریب نمی­کنند. دانشجو را مجروح و کور نمی­کنند. به منزل ناراضیان مثل آقای کروبی حمله نمی­کنند. هر رفتار اجتماعی، در چنگ قانون مهار است. پلیس، و تنها پلیس است که راه­ها را می­بندد و راه­ها را می­گشاید. پلیس است که در برابر خشم مردم ناراضی از منزل و محل کار یک شخصیت، یک حزب، یک جریان فکری محافظت می­کند. در آنجا چیزی به اسم دادگاه خیابانی وجود ندارد. که در همان­جا حکم کنند و همان­جا نیز به اجرای آن دست ببرند. پلیس، مسؤل نظم اجتماعی است. اگر لباس شخصی­ها، فاجعه­ای آفریدند، پلیس مسؤل است. برای آنکه لباس شخصی­ها، در قاموس انتظامی آمریکا، یک بی­تعریف­اند. شعبان بی­مخ­های مذهبی­اند که آبروی مذهب را می­برند.. یا اگر در زمان­های دور، بر علیه سیاهان بوده، این روزها به­ندرت به چشم می­خورند. و البته به­شدت مهار شده­اند. موارد نادر قابل استناد نیستند. آنچه که به چشم می­خورد و قانونی است، تسلط پلیس است بر زوایای پنهان و آشکار حادثه­های اجتماعی. اکنون، ما، زندانیان امروز، ققنوس آتشخوار آسمان رهبری شماییم. که خود، می­گدازیم تا شما را از خطرهای در کمین باخبر کنیم.



پاسخ شما به این پرسش­ها، که قطعاً عالمانه و صادقه خواهد بود، نسبت ما را با شما و با جهان فهم آشکار می­کند. آیا در جامعۀ ما، پلیس همه­کاره است؟ و پاسخگو؟ یا نه، دیگرانی هستند که به وقت ضرورت، اقتدار پلیس را زیر پا می­گذارند و خود، بی­آنکه شناسنامه­ای داشته باشند، روند امور جامعه را، یا یک حادثه را در دست می­گیرند. یادتان هست چندسال پیش، مردمان معترض فرانسه، چه به روز پاریس و سایر شهرهای فرانسه آوردند؟ همه جا را سوختند و تخریب کردند و غارت کردند؟ آیا جز از پلیس، توپ و تانکی به میدان رفت؟ و آیا تیری شلیک شد؟ شیوۀ مردم­داری کدام­یک، درست است؟ خدای متعال، کدام رویه را تأیید می­کند؟



۱۵- پلیس آمریکا، هیچ­گاه با سلاح گرم، معترضین خیابانی خود را از پا درنمی­آورد. روال کلی جامعه آمریکا که چنین است. مگر مواردی بسیار معدود. همین پلیس، با اتومبیل خود، به سمت مردم یورش نمی­برد و کسی را زیر نمی­گیرد. و یا حتی مردم تظاهرکننده را – گرچه مجوز راهپیمایی نیز نداشته باشند- از بالای پل به زیر نمی­اندازد. یا پلیس، یا هر جریان حکومتی. وقوع یک چنین حادثه­هایی یعنی ظلم. ظلم است که دست به ریشۀ انقلاب­ها و زحمت­ها و فداکاری­ها می­برد، و بساط برقراری یک حکومت را در هم می­­پیچد. متأسفانه در کشور ما، و در این سال­های پس از انقلاب، مشاهدۀ یک چنین وقایعی، دور از دسترس نبوده است. مرگ بی­دلیل یک نفر در آمریکا، «موج» ایجاد می­کند. نزد ما، موج­ها، نه به خون بی­گناهان، که مثلاً به پاره شدن عکسی از امام، بند است. این موج­های دروغین، به دلیل آنکه امر حقی را خود ندارند، به اضمحلال ارکان جامعه ما می­انجامند. که یک­جا، خونی بر زمین ریخته می­شود و بزرگان جامعه متأثر نمی­شوند، درعوض اما، به­خاطر پاره شدن یک عکس، گریبان چاک می­کنند و از فرط خشم، کف بر لب می­آورند. این تفاوت استخوان­بندی ارکان اجتماعی آمریکا و خود ماست. به نظر شما، کدام­یک از ما، به درستی، به انصاف، به عدل، به خدا، به اسلام، و به نهضت پیامبران روی داریم؟ آنها ؟ یا ما که به اسم اسلام حکومت به­پا کرده­ایم؟



۱۶- دوستی ما، که زندانی سیاسی این نظامیم، با شما صادقانه است. گر چه اکنون در زندانیم. و گر چه در زندان، با ما به تلخی سخن گفته­اند و بر ما ناسزا باریده­اند و ما را به ضرب و زور نواخته­اند. دوستی ما با شما، در این روزهای تلخ زندان، از سر صدق است. و نه، نفاق. چرا که نفاق، در ظاهر به گونه­ای است و در باطن به گونه­ای دیگر. ما را اما چه به نفاق؟ که از همین زندان، سخن باطن خود آشکارا با شما می­گوییم. نفاق آنجا پا می­گیرد که نفعی به مخاطره افتد. نفع ما که زندانی شماییم، در چیست؟



در آمریکا، زندانی سیاسی وجود ندارد. یعنی زیرساخت­های سیاسی، آن­قدر هموار و ستودنی است که یک فرد سیاسی، بدون کسب امتیاز، و صرفاً از باب تأسیس و ثبت رسانه­اش، به یک نهاد حقوقی مراجعه می­کند و بلافاصله، روزنامه­اش را، و شبکه تلویزیونی، و رادیویی­اش را و حزبش را راه­اندازی می­کند و به حوزۀ فعالیت خود پای می­گذارد.



در آنجا یک سؤال جدی وجود دارد. و آن اینکه: چرا باید یک شهروند، به دلیل فعالیت سیاسی­اش، مثلاً شرکت در راهپیمایی غیرقانونی، و یا سخنرانی علیه رییس­جمهور، و یا چون و چرا با رهبر، به زندان بیافتد؟ زندانی شدن یک فرد سیاسی در آمریکا، با غریو و اعتراض نهادهای مدنی همراه است. چرا و به چه دلیل او باید زندانی باشد؟ ما زندانیان سیاسی این روزهای انقلاب اسلامی، باورمان بر این است که بی­دلیل حق آزادی از ما سلب شده است. و این یعنی ظلم. و ظلم، همان است که حتی نهضت رسولان الهی را فرو پاشید، و حکومت علی علیه­السلام را از پا درآورد. شاید از ما بپرسید آیا در حکومت علی علیه­السلام ظلم بوده که از پای درآمد؟ می­گوییم بله. جامعه­ای که به عدالت علی پشت کند، و نسبت به خلخال ربوده شده از پای زن یهودی بی­تفاوت باشد، و عقیل­های طایفه را به نوا برساند، و پرچم­های علم را فروکشد، و اموال عمومی را ارث پدری خود بداند، و بر تحمیق و تحقیر مردمان اصرار ورزد، و دروغ و تزویر را به صحنه آورد، و نعمت­های خدا را خراب کند، و به مصرف و اسراف روی برد، و به تفرقه و انشقاق درافتد، و به درجا زدن جاهلانه دچار شود، و آبروی خدا را خرج خود کند، و به اسم یاوری خدا، از خود خدا پیش افتد، و جز خسارت و خرابی بر جای نگذارد، لاجرم، خواهد شکست و فرو خواهد پاشید.

بله رهبر گرامی، ما زندانیان سیاسی، در اعتراض به این نازیبایی­ها، اکنون در زندانیم. ما، به جای آنکه مورد تشویق و اعتنا قرار گیریم، به تنگنای زندان درافتاده­ایم. آمریکایی­ها، زندانی­هایی از جنس ما ندارند، و ما بسیار داریم. کدام­ آیا درست و درست­کاریم؟



۱۷- یکی از جرم­های من، نقد حضرتعالی است. دو سال از سه­سال­ونیم حبس من، و عده­ای دیگر چون من، به همین خاطر است: نقد مشفقانه. که قضات مأمور و معزول ما، آن را به توهین ترجمه کرده­اند. در آمریکا، انتقاد از بزرگان حکومتی، بدون استثناء، امری رایج و جاری است. در ایران مگر نویسنده­ای، خطیبی، روشنفکری، فیلم­سازی، هنرمندی، می­تواند به دزدی­های یک وزیر، و خطاهای یک روحانی، و بی­قانونی­های یک قاضی، و نقد رهبر نزدیک شود؟ نقد شخص اول آمریکا، یکی از امور متداول رسانه­های آن کشور است. و نقد رهبر در جامعۀ ما، ظاهراً یک رؤیای دست نیافتنی! شما را به­خدا، آمریکایی­ها، با عنایت به همه جنایاتی که در سراسر جهان مرتکب می­شوند، به فهم، به مدنیت، به رشد، به عقل، و به درستی دست یافته­اند یا ما؟



۱۸- ما از خدا برای شما شرح صدر آرزو می­کنیم. که خدا به شما سینه­ای گشاده، و فهمی غلیظ، و چشمی بصیر، و مردمی پای در رکاب، و فردایی نیکو عنایت فرماید. ما دوست داریم دیگرانی که خامنه­ای ندارند، با حسرت به راه­های طی شده، و به افق­های روشن ما بنگرند. دوست داریم ما که خامنه­ای داریم، به خدا، و به خوبی­ها، و به خیر، و به درخشندگی­های همه­جانبه، نزدیک­تر از دیگران باشیم.



چنین فرایندی، به راحتی، و با گشاده دستی، و با باور مردم می­تواند در دسترس فهم ما و شما قرار گیرد. مثلاً، چرا نباید استادان ما، احساس آزادی کنند؟ و درعوض، احساس کنند که چشم­هایی در کلاس، و در بیرون کلاس، مراقب آنانند تا به محض شنود سخن غیر، کار او را به حراست دانشگاه، و اخراج، و حتی به زندان دراندازند؟ استادان دانشگاه­های آمریکا، در کمال آزادی، به نقد حکومت، و شخصیت­های آن، چه در محافل رسانه­ای، و چه سر کلاس درس خود می­پردازند. بی­واهمه. امشب در تلویزیون، زیر و بالای دولت حاکم را به هم می­دوزند و فردا، انگار که چیزی رخ نداده باشد، سر درس دانشگاهی خود حاضر می­شوند. استادان ما اما، با کمترین تعریض به مسائل حکومتی، به عرصه­های هول و هراس درمی­افتند. به نظر شرعی حضرت شما، کدام­یک از ما، بر مدار حق ایستاده­ایم؟



۱۹- جرم بسیاری از زندانیان سیاسی این یک سال اخیر، مثلاً شرکت در راهپیمایی غیرقانونی است. شما اگر از موضع رهبری فرود آیید و به سلول­های ما پای نهید، به ما حق خواهید داد که از چشم خود حصرتعالی، جرم خود را خنده­دار بدانیم. چرا که در این سی­وچند سال انقلاب، کدام حزب و گروه و صنف و اجتماع مخالف، امکان راهپیمایی قانونی یافته است که ما دومی­اش باشیم؟ شما که رهبر این انقلابید، در اصل، رهبر صیانت از قانون اساسی و حق مردم­اید. و یکی از بندهای قانون اساسی ما، حق اعتصاب، حق اعتراض، و حق راهپیمایی مخالفین است. تلویزیون ما، به کرّات، تجمع و تظاهرات مردم آمریکا و اسراییل و سایر کشورهای غربی را علیه سیاست­های حاکمانشان نشان می­دهد و به زعم خود، سستی ارکان آنان را به رخ می­کشد. اما ندانسته، داستان شکوهمند آزادی را در میان آنان برمی­کشد. که در این کشورها، مردمان مخالف، می­توانند اعتصاف کنند، تظاهرات کنند، و حتی در اغتشاش یک ماهه، پاریس و شهرهای فرانسه را به آتش بکشند، و خون از دماغ کسی جاری نشود. در کشور نازنین ما اما، تنها دستجات خودجوش، و کفن­پوش، بی­آنکه کسی از آنان مجوز بخواهد، اجازه راهپیمایی و اعتراض و حتی تخریب دارند. آن هم تحت حمایت قانون، و دستگاه­های قضایی و انتظامی، و صداوسیما!



کفن­پوشان و لباس شخصی­هایی که بی­واهمه از قانون و مجریان قانون، می­توانند به حریم­های خصوصی و اماکن علمی و رفاهی ورود کنند و آنجا را تخریب کنند و به آتش بکشند و بر سروصورت دانشجوی خفته در خواب بزنند و چشم او را نیز از حدقه درآورند. این همه، متأسفانه، پیش چشم حضرت شما صورت می­پذیرد. حالا خود، در مقام یک مرجع، یک رهبر، به این پرسش من پاسخ دهید که کدام­یک از ما، به حقوق شهروندی مردم خویش احترام قائلند و در حفظ و اجرای آن، از هیچ کوششی دریغ نمی­ورزند؟



۲۰- رهبر گرامی، ما اکنون زندانی شماییم. بابت جرم­هایی که مرتکب نشده­ایم. یکی از جرم­های ما این بوده است که گفته­ایم: چرا باید رییس­جمهور یک کشور، به رفتاری مشکوک، و گاه غیرعقلانی دست یازد؟ از باب نمونه، به رفتار اخیر جناب آقای احمدی­نژاد، دقت فرمایید! عده­ای را که هیچ نسبتی با روند دیپلماسی جهانی ندارند، و خود، اتفاقاً در جایگاه مسؤلیتی خویش، با هزار مشکل و کاستی جدی مواجهند، و فرصتی برای ورود به حوزه­های مغایر ندارند تا نمایندۀ ویژۀ رییس­جمهور در آن حوزه­ها باشند، توسط رییس­جمهور به مسؤلیتی جدید و موازی فراخوانده می­شوند. این حرکت آقای رییس­جمهور، هیچ نیست مگر اینکه وی، به تشکیل حلقه­ای مشکوک مبادرت ورزیده است. وگرنه، برای یک رییس­جمهور، کدام نماینده و کدام مشاور، فرادست­تر و مهیاتر از وزیری است که خود او را برگزیده است؟ مگر می­شود یک رییس­جمهور در حوزه دیپلماسی و فعل و انفعالات برون مرزی، خواسته­ای و طرح و برنامه­ای داشته باشد و وزارت خارجه، او را تمکین نکند؟ حالا اگر دانشجویی به رفتار مشکوک این رییس­جمهور اعتراض کند، باید او را به بند کشید؟ رییس­جمهوری که خود، آشکارا، به فهم مردم خود، و به قانون جاری کشورش توهین می­کند آیا مستحق برخورد قانونی است یا منتقدینی که او را از بلاهت­های رفتاری­اش بازمی­دارند؟



در آمریکا، اولاً یک رییس­جمهور، جرأت تخطی از قانون را ندارد تا داستان تخطی او را رهبر کشور متذکر شود و بعد از آنکه آبروی کشور و عقلانیت جاری آن را به چالش جهانی و داخلی درانداخت، تحکم رهبر او را به جای اول بازگرداند. ثانیاً تخطی یک رییس­جمهور از قانون، غوغایی از انتقادها را به میان سیاسیون درمی­اندازد و نشاط سیاسی کشور را برمی­انگیزد. یعنی آمریکایی­ها، با فراخ کردن راه منتقدین، راه را بر رفتار غیرقانونی مسؤلان خود می­بندند و آن را ناهموار می­کنند. نه اینکه زندان­ها را از منتقدین آنان پر کنند. کاری که در کشور ما صورت گرفته و می­گیرد. حال، شما خود بفرمایید، ما اهل فهم و قانون و حق مردمیم یا آنها ؟ آیا عزل نیکسون، نه از این روی بود که حزب او، در دفتر حزب رقیب، شنود کار گذاشته بود؟ داستان واترگیت، برای آمریکایی­ها، در عین حال که از یک منظر، خفت­بار است، اما از صد منظر، غرورانگیز و قابل تقدیر است. با این حوادث، در آمریکا، قانون، سر برمی­آورد و سرفرازی می­کند. برعکس ما که قانون را، و حیثیت آن را خرج حاجت­های صنفی و گروهی خود می­کنیم و به دست خود، گلوله­ای از آتش می­پردازیم و به جان جامعه درمی­اندازیم. کدام برتریم؟



۲۱- در آمریکا، قانون، به­هیچ­وجه از خون­های به ناحق ریخته شده درنمی­گذرد. اگر حادثه سال گذشته کشور ما، در آمریکا رخ داده بود، قطعاً دولت فرومی­کشید و شخصیت­های متعددی به زیر کشیده می­شدند. درست همانی که خدا و قرآن و رسول می­خواهد. که کشته شدن بی­دلیل یک انسان را به مثابه کشته شدن همۀ مردم می­داند و بالعکس! آیا آن­ها که در قبال خون بی­گناهان خود، تا بدین حد حساس و پای دررکابند، به فرامین خدا تن سپرده­اند، یا ما؟ باز مجدداً اشاره می­کنم که در محاسبه اوضاع داخلی آنجا، از سر حادثه­های هر از گاه آن در گذشته و به روال جاری جامعۀ آمریکا تأکید می­کنم.



۲۲- پرسش بعدی من کمی برای شما تلخ است. می­دانم. اما حقیقتی است که با تلخی آمیخته است. واقعیتی است انکارناپذیر. آمارها، در این مورد، دروغ نمی­گویند. رهبر گرامی، متأسفانه یا خوشبختانه، اسلام در آمریکا، سال به سال رشد می­کند. نه در آنجا ، که در همۀ کشورها. طبق آمارها که می­توان بر درستی آنها نیز اذعان داشت. تنها در دو کشور است که اسلام، رو به افول دارد. یکی در کشور ما، دیگری در افغانستان. نیازی به آمار میدانی نیست. با نگاه به اطرافمان، میزان گرایش به اسلام را می­توانیم رصد کنیم. آیا واقعاً امامان جمعه حضرتعالی، قابلیت و سواد این را داشته و دارند که یک­نفر، به آمار موافقین اسلام بیافزایند؟ بیایید و نه با چشم محمد و علی، که با چشم رهبر یک کشور خردورز، به میزان سواد امامان جمعه و نمایندگان خویش بنگرید. و سواد آنان را در حوزه­های اجتماعی و سیاسی و مردم­شناسی ارزیابی فرمایید. و اندازۀ تأثیر بودونبود آنان را، و دخالت­های غیرقانونی آنان را در امور جاری کشور، به ترازوی همان خرد جمعی بسپرید. نتیجه، بسیار زیان­بار و آشوبنده است. شما با گماردن این امامان جمعه، بخش وسیعی از مخاطبین خود، و مخاطبین نماز جمعه، و مخاطبین اسلام را از کف داده­اید. راز افول شمارگان نمازگزاران جمعه، آیا در همین نیست؟ عدالتی که در دستگاه قضایی ما چندان به چشم نمی­خورد، و دولت­مردانی که اغلب کارآمد و صادق نیستند، و نمایندگانی که عمدتاً بزدل و نمک­گیرند، و آشفتگی­هایی که در حوزه­های علمی و معیشتی مردمان پدید آمده، باید هم عرصه را برای رشد اسلام در این ملک تنگ سازد. اگر اسلام در کشور ما رو به رشد بود، جای تردید بود. حالا شما خود بفرمایید، آیا ما در مسیر آسیب رساندن به اسلامیم یا آن­ها؟ و آیا ما آبروی اسلام را برده­ایم یا آنها؟ با این همه ادعایی که ما داریم، و ادعایی که آنان ندارند. و بنا به گفته­های مکرر شما، دشمنی­هایی که آنان نسبت به اسلام و مسلمین روا می­دارند؟



۲۳- در آمریکا، N.G.Oهای مردمی و غیردولتی، امکان فعالیت در اغلب حوزه­ها، و نفوذ در بسیاری از زوایای حکومتی را دارا هستند. در ایران، ما یکی دو حزب مخالف خود را نیز با شتاب، به اسم وابستگی به دشمنان انقلاب، تعطیل می­کنیم تا جز خود ما، کسی از ما چیزی طلب نکند و خطاهای ما را به رخ نکشد و دست به اندرون مناسبات ما نبرد و برخورداری­های بی­دروپیکر ما را برملا نکند. کدام­یک از ما، اهل «رشد» هستیم؟



۲۴- ما آمریکایی­ها را به خاطر زندان ابوغریب و گوآنتانامو منفور می­دانیم. اولاً این دو زندان برای غیرآمریکایی­ها بود. و در هیچ­یک، مثل کهریزک، به کسی تجاوز نشد، و کسی نیز سلاخی نگردید. در آمریکا، دستگاه­های امنیتی، به کشتن فعالان سیاسی دست نمی­برند. در کشور ما، قتل­های زنجیره­ای رخ داد و هیچ مسؤل مؤثر حکومتی به زیر کشیده نشد. مگر می­شود بزرگان یک کشور، در جریان یک چنین فاجعه­ای نبوده باشند؟ مگر می­شود اسراییلی­ها به حساس­ترین دستگاه امنیتی ما ورود کنند و سیاسیون ما را یک به یک از پای درآورند؟ حالا خود شما قضاوت بفرمایید، با همۀ جنایت­هایی که در آنجاا رخ می­دهد، در این مورد بخصوص، دست ما به خون سیاسیون آلوده­تر است یا دست ایشان ؟



۲۵- دستگاه قضایی آمریکا، رییس­جمهوری چون کلینتون را به خاطر یک دروغ، جلوی چشم دنیا مفتضح کرد. به گمان من، این دستگاه قضایی مستقل و نفوذناپذیر، حتی غرور دستگاه عدل الهی را نیز برمی­انگیزد. در کشور ما اما، رییس­جمهور ما، مرتب، دروغ بر دروغ می­نشاند و دستگاه قضایی ما، یک «چه گفت؟» نیز بر زبان نمی­آورد. خداوکیلی کدام انصاف، کدام عدل، کدام قضاوت، خدایی­تر است؟ آنچه که در آنجا جاری است؟ یا آنچه که ما به شوخی نامش را عدل در جمهوری اسلامی گذارده­ایم؟ من این را هم قبول دارم که آمریکایی­ها، بعد از واقعه یازده سپتامبر، عرصه را بر مردم خود و خارجی­ها سخت گرفتند. از شنود تا انگشت­نگاری و تا سانسور. اما بلافاصله با آرام شدن اوضاع، به جای اول خود بازرفتند و از آن دوره، و دورۀ «مک کارتی» به عنوان دوران سیاه اسم می­برند.



۲۶- آمریکایی­ها آن­قدر از خود مطمئن­اند و به زیرساخت­ها و استوانه­های فرهنگی و اجتماعی خود باور دارند که دراختیار نهادن تریبون برای مخالفین خود را یک زنگ تفریح می­دانند. آن­چنان که صدها تریبون رسمی خود را در اختیار آقای احمدی­نژاد می­گذارند و او، با حسی از پیروزی به وطن بازمی­گردد و برای خود جشن پیروزی به­پا می­کند. پیروز آنانند که به چنان رشدی رسیده­اند که شنودن سخنان مخالفین خود را جزیی از شاکله فهم اجتماعی و سیاسی خود می­دانند. آیا ما به راستی تحمل شنودن سخنان اوباما در دانشگاه­ها و شبکه­های تلویزیونی که هیچ، تحمل شنودن یک ربع صحبت آقای سیدمحمد خاتمی را در یکی از هزاران تریبون­های خود داریم؟ داوری بفرمایید: کدام­یک از ما احترام برانگیزتریم؟ نه در شعار، که در عمل؟



۲۷- افکار عمومی در آمریکا آن­قدر اهمیت دارد که شرمندگی از تماشای چهرۀ معترض مردم، بسیاری از مسؤلان خطاکار را مجبور به استعفا و سپس خانه­نشینشان می­کند. افکار عمومی در کشور ما، یک شوخی است. و فریب فکر مردم، در کشور ما، یک امر رایج! ؟در سفر پاپ، رهبر کاتولیک­های جهان به انگلستان، مردمانی که به او و به رفتار زشت کشیشان کاتولیک معترض بودند، به خیابان­ها ریختند تا صدای اعتراض خود را به پاپ و به جهانیان برسانند. فشار ناشی از افکار عمومی، آن­چنان پاپ را در تنگنای بی­­آبرویی روحانیان خویش قرار داد که وی رسماً، و برای چندمین بار مجبور شد درمقابل رسانه­های جهان قرار گیرد و از مردم پوزش بخواهد. بله، این است خاصیت اعتراض آشکار مردم. که زشتی را، حتی در پستوهای کلیسای متعصبین مسیحی نیز تحمل نمی­کند. اگر اعتراض مردم نبود، و یا حتی عذرخواهی پاپ، در خفا، و در یک محفل خصوصی صورت می­پذیرفت، چیزی به اسم «تربیت» به جان جامعه نمی­نشست. و این است خاصیت و اهمیت افکار عمومی. همان چیزی که ما از نعمت او بی­بهره­ایم. و به اسم حفظ نظام، و عدم تضعیف نظام، جامعه خود را از این شایستگی بزرگ محروم ساخته­ایم. ما از این نعمت بی­بهره­ایم، اما مردمان آن سرزمین ، در یک چنین بستری زاده می­شوند و بزرگ می­شوند و به کهنسالی می­رسند. آیا خدای خوب، اگر بنا بر گزینش باشد، ما را برمی­گزیند یا آنان را؟ این نعمت بزرگ این زمانی، در قانون اساسی کشور ما دیده شده است. اما نه حضرت شما، و نه دولت­ها و مجلس­ها و دستگاه قضایی، هیچ­یک به صرافت این نیافتاد که حذف یک حق آشکار از حقوق مردم توسط حاکمان، به زوال آنان منجر خواهد شد. ما به سراغ این اصل شایسته نرفته­ایم که امروز، پرسش از رهبر، از وضعیت مالی آستان قدس رضوی، بنیاد مستضعفان، و پول­هایی که رییس­جمهور در مدت مسؤلیت خود چه در شهرداری و چه در سال­های اخیر جابه­جا کرده، برای ما ثقیل و سنگین و همراه با تب و لرز جلوه می­کند. و من، خدای خوب را می­بینم که از ما، که به اسم او شعارهای بسیاری سر داده­ایم، روی برگردانده، و به کسانی روی برده است که ادعای مسلمانی ندارند، اما روح مسلمانی را به جان جامعۀ خویش درانداخته­اند.



۲۸- نظام ما، یک نظام دینی است. بسیار متفاوت با نظام­ فکری آمریکایی­ها که سکولار است. با این حساب، باید در میان ما، ادب، اخلاق، تحمل، مدارا، بزرگواری، گذشت، احترام، محبت، صداقت، پاکدامنی، پاکدستی، تحمل مخالف، احترام به مخالف، فداکاری، و بسیاری از خصلت­های ناب انسانی فراوان­تر از یک جامعۀ سکولار باشد. پیشنهاد می­کنم یک نگاهی به «ادب»یات رسانه­های دولتی و ملی در همین یک سال و چندماه گذشته بیاندازید تا بدانید: انصاف و عدل و مساوات و عدم تبعیض، نه، بلکه چه محموله­ای از ناسزاهای سخیف در آنها به روان جامعه جاری شده است. همۀ اینها درمقابل چشمان شما دست به دست شده است. آن­ها هرگز به یک عالم دینی، هر چند غیرمسیحی، توهین نمی­کنند و منزل او را و حریم او را به دست اوباشان حکومتی نمی­سپرند. همان کاری که ما، با عالمان روحانی خویش، مرتکب شدیم. ایشان، با افتخار، عکس مسؤلین و رؤسای جمهوری سابق خود را، با هر گذشته­ای که داشته­اند، به مناسبت­های مختلف، و در اماکن مربوطه، جلوی چشم همگان می­گذارند. و حال آنکه ما، به محض بر سر کار آمدن، مسؤلین سابق خود را متعمدانه در مدار فراموشی و حتی نفرت خود قرار می­دهیم.

رهبر گرامی، فرض بدیهی این نوشته بر این نبود که خدای‌ناکرده، مختصات جامعه و فرهنگ آمریکا را به‌مثابه‌ی یک الگو متصور شویم. ابداً. چه، جایگاه حقیقی مدینه‌ی فاضله‌ی موعود ما، فرسنگ‌ها با آن‌چه که امروز از غرب برمی‌آید، دور و متفاوت است. بلکه تنها هدف و نیت از این قلم‌فرسایی این بود که مگر باچند مقایسه‌ی عینی و ملموس، راه تامل و بازنگری را بازبشکافیم و بر تثبیت‌شده‌های مکرر و فرسوده‌ی ذهنی خود نگاهی دوباره بیندازیم.

روزگار عجیبی است. زمانی خواهد رسید که آیندگان، در زمانی نه چندان دور، به داوری اطوار ما خواهند پرداخت و به بسیاری از رفتار ما خواهند خندید و بر فرصت­های به باد داده شده توسط ما، افسوس خواهند خورد…



حال، از دید شخص شما، آیا با توجه به این همه آوازه­ای که با ماست، ما عاقبت به ­خیریم؟







با احترام و ادب – محمد نوری­ زاد

اولین شماره خبرنامه دانشجو منتشر شد

اولین شماره "خبرنامه دانشجو" با تلاش تعدادی از دانشجویان تهیه و منتشر شد.




اولین شماره این خبرنامه شامل مطالب دانشجویی منتشر شده از آغاز مهرماه تاکنون است. در صفحه اول این نشریه بیانیه دفتر تحکیم وحدت به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید درج و در صفحات مختلف آن، نامه های مجید توکلی دانشجوی زندانی دانشگاه امیرکبیر، شبنم مددزاده دانشجوی زندانی دانشگاه تربیت معلم، مجید دری دانشجوی زندانی دانشگاه علامه، محسن برزگر دانشجوی دانشگاه بابل و همچنین مصاحبه با دکتر محمد ملکی منعکس شده است.



همچنین برخی اخبار دانشجویی ماه اخیر همچون احضار مهدی عربشاهی دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت، لیست ٧۳ دانشجوی زندانی دانشگاه های کشور و تایید حکم حبس مجید توکلی در دادگاه تجدید نظر منتشر شده است.



با هماهنگی های به عمل آمده با دانشجویان برخی از دانشگاه های کشور این نشریه از هفته جاری در نقاط مختلف دانشگاه های کشور همچون کلاس های درس و کتابخانه های دانشگاه ها پخش خواهد شد.

http://www.daneshjoonews.com/news/student/3449-1389-07-18-11-19-27.html

"آرمانی كه آرمان دانشجويان شد"

انجمن سبز دانشگاه آزاد تهران شرق نامه ای را برای آرمان رضا خانی، دانشجوی جوان در بند و دیگر دانشجویان زندانی نگاشته است. در این نامه با اشاره به یکی از سخنان میرحسین موسوی، آماده است: "اندكی صبر سحر نزديك است..."

به گزارش دانشجونیوز، متن کامل این نامه به شرح زیر است:





جاي تعجب ندارد جاي بسي افسوس دارد كه ارمان تو با ثبت دو فرمول (مربعات ومثلثات رضاخاني) در بند روزگار خود را مي گذراني.



آرمان اين نامه رو تقديم مي كنيم به تو تا بداني ما فعالين دانشجويي تا مادامي كه خون در رگ هايمان هست تو و همه دانشجويان در بند را فراموش نمي كنيم كه گر اين كار از سوي ما بيانجامد خود و شرفمان را از ياد برده ايم.



هميشه در اين فكر روزگار گذرانديم كه ما آزاد وشما در قفس اما گويي آزادي ما در اين خفقان و در اين گير وداد دانشگاهي كم تر از قفس ندارد ولي دستان ما هنوز بسته نشده وعقايدمان تغيير نكرده است كه بخواهيم بهانه ي خفقان را بياوريم وبه راهي كه امثال تو براي آن حاضر به تحمل سختي ها ودشواري ها شده ايد ادامه ندهيم.



نه؛ سكوت ما خيانتي بزرگ ابتدا در حق خودمان وسپس در حق شما آزاد انديشان است كه براي پس گرفتن حقي كه از همه ما گرفته شد حاضر به جان فشاني شده ايد.



اين نامه درد دلي با توست درد دلي كه باعث سبكي وانگيزه ما براي ادامه راهمان ميشود.حال درست كه تو را نديده ايم وبا همديگر هم صحبت نشده ايم اما لبخندهايت چهره پاك ومعصوم و ارده ات را از عكس هايت وتعاريف خانواده ات ديده وشنيده ايم كه چگونه عزم خود را براي آزادي و انسانيت كه در ديدگاه همه دانشجويان مهم ترين اصل مي باشد جزم كرده اي.



5ماه انفرادي از تو جوان 19 ساله يك مرد كامل وپخته ساخته است تويي كه در انفرادي به زبان روسي واوكرايني آشنا شدي و به زبان انگليسي وايتاليايي كه قبلا مسلط بودي اضافه كردي كه باعث شد به داشتن همچين فعال دانشجويي به خود ببالم كه در بند نيز به ادامه تحصيل وراه خود فكر كرده وتلاش ميكند.



درود بر تو وپدر مادرت



تو خود صلابت وايستادگي را در اين مدت به خوبي ياد گرفته اي نيازي به گفتن امثال من نمي باشد اما اين نامه را نوشتيم تا بداني كه همواره در كنار تو وديگر دانشجويان در بند خواهيم ماند تا آخرين نفس تاروز آزادي كه همه در كنار هم آن روز را جشن خواهيم گرفت.



به اميد رسيدن به انسانيت انسانيت وباز هم انسانيت.



در انتها بهترين وزيباترين جمله مهندس مير حسين موسوي را برايت مي نويسيم:



"اندكي صبر سحر نزديك است..."



به اميد آزادي واستقامت آرمان . مجيد. ضيا .شيوا .محسن .كوهيار و....



انجمن سبز دانشگاه آزاد تهران شرق

اس ام اس بازي ايران برزيل

اطلاع رساني فوري:بچه هاي سبز براي نمايش اقتدار سبز ها در مسابقه ي پيام كوتاه صدا وسيما در بازي ايران- برزيل شركت ميكنيم و همه گزينه ي ((((يك)))) را ميزنيم...:

اس ام اس بازي ايران برزيل

اطلاع رساني فوري:بچه هاي سبز براي نمايش اقتدار سبز ها در مسابقه ي پيام كوتاه صدا وسيما در بازي ايران- برزيل شركت ميكنيم و همه گزينه ي ((((يك)))) را ميزنيم...:

احمدی‌نژاد، خطاب به آمریکا: مرده‌شور خودتان، چهره‌اتان و میز مذاکر‌تان را ببرد که دنیا را به لجن کشیده‌اید

وی در بخش دیگری از سخنان خود به مسأله تحریم بنزین اشاره کرد و گفت: برخی سال‌ها نگران بودند که اگر بنزین تحریم شود، چه خواهد شد؟ زمانی که کشورهای
” آنها از ۶۰ سال پیش به بهانه این مسأله ملت فلسطین، اردن، لبنان، سوریه، مصر و حتی ایران را تهدید می‌کنند. آنها یک سگ وحشی را در منطقه رها کرده و به بهانه آن می‌خواهند ملت‌های منطقه را بچاپند. “
غربی خواستند صادرات بنزین را قطع کنند، ما از این موضوع استقبال کرده و اعلام کردیم که آرزوی ما این است که بنزین قطع شود. اما آنها باور نکردند ولی زمانی که بنزین را قطع کردند، راه برای متخصصان داخلی باز و در طول یک هفته توسط دانشمندان و متخصصان داخلی بنزین را تولید و جایگزین کردیم و توانستیم دو محموله آن را هم بفروشیم. بعد آنها آمدند و گفتند اشتباه شده و ما بنزین را به شما می‌فروشیم.
احمدی‌نژاد ادامه داد: اندیشه سرمایه‌داری از حدود ۱۰۰ سال پیش، داشته‌های هویتی جامعه بشری را مورد تاخت‌و تاز خود قرار داد و چیزی باقی نگذاشت. آنها ارزش‌های حقیقی را مورد هجوم قرار داده و بت‌پرستی مدرن را ترویج کردند.



وی افزود: در طول تاریخ نداشتیم که عده‌ای یک بیماری را در آزمایشگاه تولید و بعد آن را روی عده‌ای آزمایش کنند یا در یک مراسم عروسی، روستایی را بمباران کرده و بعد مدال دریافت کنند و یا شخیصت زن را که یک هدیه الهی است متلاشی و له کنند.
احمدی‌نژاد با بیان اینکه در اندیشه سرمایه‌داری دزدی و غارت‌گری، رنگ قانون به خود گرفته در ساز و کار بین‌المللی قرار گرفته است، اظهار داشت: آنها، دشمن باورهای خود را ملت ایران می‌دانند و با مقاومت و ایستادگی ملت ما، اعتبار دشمن در هم شکسته و هیمنه آنها فروریخت.
احمدی‌نژاد با بیان اینکه سنگین‌ترین خفقان در آمریکا وجود دارد، خاطرنشان کرد: آنها با جنجال رسانه‌ای و تبلیغاتی کارهای خود را مثبت و صحیح جلوه می‌دهند. در آنجا اعلام کردم که کجای دنیا به‌خاطر اظهارنظر اخراج می‌شوند. امروز استکبار جهانی شکست‌های خود را از حرکت و مقاومت ملت ایران می‌داند و به همین دلیل به شدت عصبانی بوده و هر کاری که از دستش بر می‌آید انجام می‌دهد.

وی به مسأله هولوکاست اشاره کرد و خاطرنشان کرد: آنها از ۶۰ سال پیش به بهانه این
” آنها فکر کردند دنیا بی‌صاحب است و به بهانه آن هرگونه که بخواهند می‌توانند بازی کنند. بعد به خود جرات داده و ملت ما را تهدید می‌کنند و می‌گویند راه‌حل‌ها روی میز است، مرده‌شور خودتان، چهره‌اتان و میزتان که دنیا را به لجن کشیده‌اید. “
مسأله ملت فلسطین، اردن، لبنان، سوریه، مصر و حتی ایران را تهدید می‌کنند. آنها یک سگ وحشی را در منطقه رها کرده و به بهانه آن می‌خواهند ملت‌های منطقه را بچاپند. امروز نیز ماجرای ۱۱سپتامبر را آغاز کرده‌اند که اگر دیر اقدام می‌کردیم این مسأله نیز مقدس‌ترین مسأله جهانی شده و دیگر کسی نمی‌توانست در رابطه با آن اظهار نظر کنند.
وی ادامه داد: آنها روزی که پای‌کوبان به منطقه ما آمدند اعلام کردند که کار انقلاب به پایان رسیده است به همین دلیل به افغانستان و عراق حمله کردند و بعد ایران را تهدید کردند. اما امروز به فضل الهی آنچه باقی‌مانده ایستادگی و مقاومت ملت ایران است و آنچه که رفتنی شده، ظلم و ستم مستکبران است.
احمدی‌نژاد با بیان اینکه آنها به خون‌خواهی ۱۱ سپتامبر جنایت‌های فجیحی را در منطقه انجام داده و سوال‌های بسیاری را بی‌پاسخ گذاشتند، گفت: پایان این ماجرا باید مشخص شود. آنها اعلام می‌کنند که ۳ هزار نفر کشته شده‌اند. مشکلی ندارد، بیایید به این مسأله رسیدگی کنید. ما هم همکاری خواهیم کرد که متهمان این پرونده دستگیر شوند.
وی خاطرنشان کرد: آنها فکر کردند دنیا بی‌صاحب است و به بهانه آن هرگونه که بخواهند می‌توانند بازی کنند. بعد به خود جرات داده و ملت ما را تهدید می‌کنند و می‌گویند راه‌حل‌ها روی میز است، مرده‌شور خودتان، چهره‌اتان و میزتان که دنیا را به لجن کشیده‌اید، را ببرد.
احمدی‌نژاد خطاب به قدرت‌های غربی تصریح کرد: دوره شما تمام شده و جنایت‌هایی که می‌خواستید انجام دهید، انجام داده‌اید. بساط خود را جمع کرده و از منطقه بروید. چرا فکر می‌کنید قیم منطقه هستید؟ البته ما می‌دانیم که شما به دنبال نفت و ثروت منطقه ما هستید
وی اظهار داشت: آنها خیال کردند با چهار تا تهدید و اخم کردن، ملت‌های منطقه ترسیده و عقب نشینی خواهند کرد. به آنها می‌گویم که در اشتباه به سر می‌برید و باید از ملت‌های منطقه عذرخواهی کنید.
وی در پایان خطاب به اشغالگران منطقه گفت: اگر با پای خود از منطقه خارج نشوید، ملت‌های منطقه شما را با اردنگی از منطقه خارج خواهند کرد

حبیب فرحزادی، دانشجویی دانشگاه تهران، توسط ماموران لباس شخصی ربوده شد

حبیب فرحزادی، دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه تهران، روز شنبه دهم مهرماه، در حالیکه برای ثبت نام مجدد به دانشگاه مراجعه کرده بود، در مقابل درب دانشگاه توسط نیروهای لباس شخصی ربوده شد.






به گزارش جرس، فرحزادی که به دلیل فعالیتهای سیاسی و اعتراضی، به مدت سه ترم از تحصیل محروم شده بود، با توجه به اتمام دوران محرومیتش، برای ثبت نام در ترم جدید مراجعه کرده بود، که پس از خروج از درب غربی دانشگاه، در خیابان ١۶ آذر در مقابل چشمان نیروهای حراست دانشگاه تهران مورد حمله و ربایش نیروهای امنیتی لباس شخصی قرار گرفت .






این منبع خبری خاطرنشان کرد ماموران که سوار بر یک دستگاه اتومبیل پژو بودند، این دانشجو را با خشونت سوار بر خودرو نموده و بلافاصله محل را ترک نمودند.






از نهاد دستگیر کننده، دلیل دستگیری و محل نگهداری حبیب فرحزادی تا لحظه انتشار خبر، اطلاعی در دست نیست.

برکناری یک استاد دانشگاه دیگر؛ اخراج عباس کاظمی به دستور رئیس دانشگاه تهران

جرس: با تصمیم مستقیم فرهاد رهبر، رئیس دانشگاه تهران، دکتر عباس کاظمی عضو هیات علمی گروه ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران از دانشگاه اخراج شد.

 بنا به اخبار رسیده به جرس، دانشجویان در آغاز سال جاری با مشاهده کردند که واحدهای درسی این استاد حذف شده و وی در دانشکده حضور ندارد.

 پيش از این نیز عبدالرضا سیف، رئيس دفتر فرهاد رهبر، خبر بازنشسته شده تني چند از اساتید دانشگاه تهران را اعلام کرده بود.

 موج بازنشستگی اجباری و اخراج اساتید منتقد، از یک سال و نیم پیش در میان دانشگاه‌ها آغاز شده است و تاکنون بسیاری از اعضا هیات علمی دانشگاه‌ها را از فضای دانشگاه دور کرده است.

بالاترین انحراف انحراف رهبریست شامل خود خمینی هم می شود

زمانی را منظور است که شعار مرگ یر شاه درود بر خمینی یا خمینی ای امام ....در خیابانهای وطن بر اثر یک سری احساسات بی هدف فراگیر شده بود وعده هایی را از کسانی که در آن زمان از خمینی حمایت می کردند شنیده ایم ودر قسمتی از تاریخ ایران زمین به اجبار این حکومت و به نام تاریخ انقلاب اسلامی در کتابها مطالعه نموده ایم که شنیدنشان و خواندنشان بسی همراه با خجالت و سر افکندگی نسبت به نسل آن دوره می باشد که چطور فردی که پر از اشتباه و ایراد است و سخنان احساسی غیرکارشناسی اش حتی در کتابها هم ثبت شده است حاکمیت آب وخاکی را در دست گرفت که این آب و خاک روزی زادگاه داریوشها و کوروشهای کبیر بوده است..سخنان غیرکارشناسی اش در باب رایگان نمودند پول آب و برق و تلفن_سخنان غیرکارشناسی اش در مورد علم اقتصاد_و سخنان غیر کارشناسی ایشان در مورد احتکار که در آن دوره به علت کمیابی اجناسی تنها در ۶ مورد از کالا موضوع احتکار تشخیص داده بود! امامی که از اندیشه هایش سخن می گویند و قصد روشن ساختن ما جوانان از اندیشه هایش را دارند چنین فردیست بسیار سطحی نگر؟!امامی که حتی در زمان ورودش به وطن نتوانست به خوبی ادای امام علی(ع)را در بیاورد و در مصاحبه ای در هواپیما ایرانی بودنش و شعور هر ایرانی را زیر سوال یرد که هیچ احساسی نسبت به حضورم در وطن ندارم..آری دیکتاتوری و قدرت طلبی از همان ابتدای این انقلاب تقلبی و از ابتدا منحرف در سرشت و رفتار خمینی وجود داشت!مقصودم را از نوشتن این یادداشت خلاصه می گویم که آقای کروبی اندیشه های امام را بدون سانسور در اختیار جوانان بگذارید و بگذارید جوانان ایران زمین تشخیص بدهند که انحراف در تحولی به نام انقلاب در ایران از کجا و از چه زمانی و توسط چه کسی و به چه دلیلی صورت گرفت!از نظرمن این سخن تو خمینی: